Banner sluiten
Brain Guides

Tricyclische antidepressiva in de psychiatrie: deel 1 – selectie en voorschrijven

Gepubliceerd op 8 april 2026 Vervaldatum certificering: 8 april 2029 DOI: 10.64239/PI-NL-BG022A

Sebastián Malleza, M.D.

Psychiatrist & Medical Editor - Psychopharmacology Institute

Gratis downloads voor offline toegang

  • Pdf-bestand gratis downloaden

In het kort

Tricyclische antidepressiva (TCA’s) zijn middelen van de tweede of derde keus bij depressie, doorgaans voorbehouden aan patiënten bij wie SSRI/SNRI-behandeling heeft gefaald of wanneer comorbide aandoeningen hun gebruik rechtvaardigen. Secundaire aminen (nortriptyline, desipramine, protriptyline) worden beter verdragen dan tertiaire aminen (amitriptyline, clomipramine, doxepine, imipramine, trimipramine). Amitriptyline heeft het sterkste werkzaamheidssignaal van alle antidepressiva, maar de verdraagbaarheid is beperkt.

Diagram: TCA's · Wanneer te overwegen · Voorkeur voor alternatieven · Depressie na falen van SSRI/SNRI · Comorbide pijn, migraine, fibromyalgie of insomnie · OCS refractair voor SSRI's Clomipramine · Melancholische depressie · Hoog suïciderisico zonder veiligheidsmonitoring Letaliteit bij overdosis · Ouderen - Beers Criteria
  • Overweeg TCA’s wanneer:
    • Depressie niet heeft gereageerd op SSRI’s/SNRI’s (optie van de tweede of derde keus)
    • Melancholische depressie (enig bewijs ten gunste van TCA’s boven SSRI’s)
    • Comorbide chronische pijnsyndromen: neuropathische pijn, migraine, fibromyalgie of chronische hoofdpijn (amitriptyline als eerstekeusmiddel bij neuropathische pijn; NNT 3,6)
    • OCS refractair voor SSRI’s: clomipramine is FDA-goedgekeurd voor OCS; vergelijkbare werkzaamheid als SSRI’s, maar vanwege de bijwerkingenbelasting als tweede keus ingezet
    • Comorbide insomnie: lage doses doxepine 3–6 mg zijn FDA-goedgekeurd; lage doses amitriptyline worden off-label toegepast
  • Geef de voorkeur aan alternatieven wanneer:
    • Hoog suïciderisico zonder adequate veiligheidsmonitoring (letaliteit bij overdosering)
    • Oudere volwassenen
      • Beers Criteria: TCA’s worden vermeld als potentieel ongeschikt vanwege de anticholinerge belasting en het valrisico
      • Indien toch noodzakelijk, gebruik nortriptyline of desipramine
    • Hartaandoening, geleidingsstoornissen (QRS >100 ms, bundeltakblok, gecontra-indiceerd tijdens herstel van een acuut myocardinfarct)
    • Patiënten die sterke CYP2D6-remmers gebruiken (fluoxetine, paroxetine, bupropion)
      • Kunnen de TCA-spiegels met 200–800 % verhogen
    • Bipolaire stoornis (TCA’s hebben de hoogste omslag naar manie onder alle antidepressieve klassen)
    • Borderline-persoonlijkheidsstoornis: risico op impulsieve overdosering, agressie en disinhibitie
Diagram: Selectie van TCA-middelen · Standaardkeuze · Hoogste werkzaamheid of comorbide pijn · Activerend profiel gewenst · Lage dosering bij insomnie · OCS refractair voor SSRI's · Nortriptyline Best verdragen Beste TDM-venster · Amitriptyline Sterkste werkzaamheidssignaal Meeste bijwerkingen · Desipramine Meest selectieve NET-remmer
  • Kernpunten voor de klinische praktijk:
    • Standaardkeuze binnen de TCA’s: nortriptyline
      • Beste verdraagbaarheid, best gekarakteriseerd therapeutisch venster (70–170 ng/mL)
      • De minste orthostatische hypotensie van de gangbaar gebruikte TCA’s
    • Geef waar mogelijk de voorkeur aan secundaire aminen (met name nortriptyline, desipramine) boven tertiaire aminen.
      • Minder anticholinerge, sedatieve en cardiovasculaire effecten
    • Therapeutische geneesmiddelenmonitoring (TDM):
      • Sterk aanbevolen voor alle TCA’s; bepaal dalspiegels in steady state
    • Baseline-ECG:
      • Verkrijgen bij alle patiënten ≥40 jaar
      • Overweeg dit bij jongere patiënten met een cardiale voorgeschiedenis of gelijktijdig gebruik van QT-verlengende geneesmiddelen

Farmacodynamiek en werkingsmechanisme

  • TCA’s oefenen hun antidepressief effect voornamelijk uit door remming van de heropname van serotonine (SERT) en norepinefrine (NET) [1,2]
    • Aanvullende blokkade van H1-, M1- en α1-receptoren verklaart het kenmerkende bijwerkingenprofiel en enkele therapeutische eigenschappen
  • De relatieve potentie van serotonine- versus norepinefrine-heropnameremming varieert per middel en bepaalt het onderscheid tussen tertiaire en secundaire aminen
Diagram: tricyclische antidepressiva onderverdeeld in tertiaire aminen (amitriptyline, clomipramine, imipramine, doxepine), met hogere H1- en M1-affiniteit, en secundaire aminen (nortriptyline, desipramine), met lagere H1- en M1-affiniteit.

Tertiaire aminen: vergelijkende receptoraffiniteit

Meer stippen = sterkere receptorbinding

Verbinding SERT NET H1 M1 α1
Amitriptyline ●●●● ●●● ●●●●● ●●●●● ●●●●
Clomipramine ●●●●● ●●● ●●●● ●●●● ●●●
Imipramine ●●●● ●●● ●●● ●●● ●●●●
Doxepine ●●● ●●● ●●●●● ●●● ●●●●

Affiniteitsschaal  ● Zeer laag  ●● Laag  ●●● Matig  ●●●● Hoog  ●●●●● Zeer hoog

De kwalitatieve aanduidingen weerspiegelen de klinische farmacologie (dosisaangepaste receptorbetrokkenheid) en niet de ruwe in-vitro Ki-waarden.

  1. Gillman PK. Br J Pharmacol. 2007;151(6):737–48.
  2. Richelson E. Mayo Clin Proc. 1994;69(11):1069–81.
  3. Tatsumi M, et al. Eur J Pharmacol. 1997;340(2-3):249–58.
  • Tertiaire aminen (amitriptyline, clomipramine, doxepine,
    imipramine, trimipramine)
    • Gebalanceerde of serotonine-dominante SERT/NET-remming [1,3]
    • Hogere affiniteit voor histamine H1-receptoren (sedatie, gewichtstoename)
      en muscarinische M1-receptoren (anticholinerge effecten)
    • Twee methylgroepen op het stikstofatoom van de zijketen
    • Clomipramine is het meest serotonerg werkende TCA; zijn vermogen om
      serotonineheropname te remmen wordt beschouwd als verklaring voor zijn
      werkzaamheid bij OCS [4]
      • De actieve metaboliet, desmethylclomipramine (DMI), remt bij voorkeur
        de NE-heropname, wat resulteert in een duaal serotonerg/noradrenerge
        farmacodynamiek

Secundaire aminen: vergelijkende receptoraffiniteit

Meer stippen = sterkere receptorbinding

Verbinding SERT NET H1 M1 α1
Nortriptyline ●● ●●●● ●●● ●●● ●●
Desipramine ● ●●●●● ●● ●● ●●

Affiniteitsschaal  ● Zeer laag  ●● Laag  ●●● Matig  ●●●● Hoog  ●●●●● Zeer hoog

De kwalitatieve classificaties weerspiegelen de klinische farmacologie (dosisaangepaste receptorbezetting) en niet de ruwe in-vitro Ki-waarden.

  1. Gillman PK. Br J Pharmacol. 2007;151(6):737–48.
  2. Richelson E. Mayo Clin Proc. 1994;69(11):1069–81.
  3. Tatsumi M, et al. Eur J Pharmacol. 1997;340(2-3):249–58.
  • Secundaire aminen (nortriptyline, desipramine,
    protriptyline)
    • Preferentiële NET-remming [1]
    • Lagere H1- en M1-affiniteit (minder sedatie, minder anticholinerge
      effecten, minder gewichtstoename)
    • Het verlies van één methylgroep verschuift de affiniteit naar NET en
      vermindert de binding aan bijkomende receptoren
    • Desipramine: het minst antihistaminerge TCA en behoort tevens tot de
      minst anticholinerge middelen (samen met nortriptyline en protriptyline)
    • Nortriptyline en desipramine zijn actieve (gedemethyleerde) metabolieten
      van respectievelijk amitriptyline en imipramine [5]
  • Aanvullende blokkade van niet-primaire receptoren
    • H1 (histamine)-antagonisme
      • Sedatie, toegenomen eetlust, gewichtstoename [1]
      • Sterkst: doxepine (hoogste H1-affiniteit van alle TCA’s) >
        amitriptyline
      • Zwakst: desipramine, nortriptyline
      • Klinische pearl: de extreme H1-affiniteit van doxepine wordt therapeutisch
        benut bij ultralage doses (3–6 mg) voor insomnie bij het doorslapen
        (FDA-goedgekeurd)
    • M1 (muscarinisch)-antagonisme
      • Droge mond, wazig zien, obstipatie, urineretentie,
        cognitieve stoornissen, tachycardie [1,6]
      • Meer uitgesproken bij tertiaire aminen
    • α1 (adrenerg)-antagonisme
      • Orthostatische hypotensie, reflexmatige tachycardie, duizeligheid [1]
      • Meer uitgesproken bij tertiaire aminen
      • Belangrijke risicofactor voor vallen en syncope bij ouderen
    • Natriumkanaalblokkade [6,7]
      • TCA’s blokkeren spanningsafhankelijke natriumkanalen in myocardcellen,
        waarbij voornamelijk de snelle instroom van natriumionen tijdens fase 0 van
        het cardiale actiepotentiaal wordt vertraagd
      • Dit draagt tevens bij aan het analgetische effect bij neuropathische pijn
        door stabilisatie van neuronale membranen en vermindering van ectopische
        vuuractiviteit
      • Klinische implicaties:
        • Drempelwaarden voor QRS-verbreding
        • Cardiale toxiciteit
        • Behandeling bij overdosering
    • hERG-kaliumkanaalblokkade [8]
      • Risico op QTc-verlenging via vertraagde repolarisatie

Indicaties

FDA-goedgekeurde indicaties voor TCA’s

TCA Depressie OCS Insomnie Nocturne enuresis (≥6 jr)
Amitriptyline ✔
Nortriptyline ✔
Imipramine ✔ ✔
Desipramine ✔
Doxepine ✔ ✔ (3–6 mg)
Trimipramine ✔
Protriptyline ✔
Clomipramine ✔ (≥10 jr)

Depressie

  • FDA-goedgekeurd voor depressie: amitriptyline, nortriptyline,
    imipramine, desipramine, doxepine, trimipramine, protriptyline
    • Clomipramine wordt veel off-label gebruikt voor depressie, met name
      in Europa, hoewel de enige FDA-goedkeuring betrekking heeft op OCS [4]
    • De FDA-etikettering voor amitriptyline en nortriptyline vermeldt dat
      “endogene depressie” (ernstig, van het melancholisch type) “eerder verlicht
      zal worden” [6,7]
  • Werkzaamheidsevidencie:
    • Amitriptyline toont de hoogste puntschatting voor werkzaamheid
      (OR (oddsratio) 2,13, 95 %-CrI (geloofwaardigheidsinterval) 1,89–2,41) onder 21 antidepressiva
      onderzocht in de grootste netwerk-meta-analyse [9]
    • Head-to-headonderzoeken tonen geen algeheel verschil in werkzaamheid
      aan tussen TCA’s en SSRI’s [10]
  • Klinische positionering:
    • Tweede- of derdekeuze antidepressivum na falen van of intolerantie
      voor SSRI/SNRI; kan het middel van voorkeur zijn wanneer comorbide
      aandoeningen het gebruik van een TCA rechtvaardigen (pijn, insomnie, OCS)
    • Melancholische depressie
      • In een meta-analyse waarbij geneesmiddelenklassen werden vergeleken,
        reageerden alle patiënten (melancholisch en niet-melancholisch) beter op
        TCA’s dan op SRI’s, maar dit verschil was niet preferentieel ten gunste van
        melancholische depressie [11]
      • Een proefbehandeling met een TCA kan worden overwogen na falen van
        SSRI/SNRI bij patiënten met melancholische kenmerken

Dosering van TCA’s bij depressie

TCA Startdosis Streefdosis Maximale dosis
Amitriptyline 25 mg voor het slapengaan (QHS) 150–300 mg/d 300 mg/d
Nortriptyline 25 mg voor het slapengaan (QHS) 50–150 mg/d 150 mg/d
Imipramine 25 mg/d 150–300 mg/d 300 mg/d
Desipramine 25 mg/d 100–200 mg/d 300 mg/d klinische setting
Doxepine 25 mg/d 75–150 mg/d 300 mg/d
Trimipramine 25–50 mg/d 100–150 mg/d 200 mg/d b ambulant; tot 300 mg/d klinisch
Protriptyline 5–10 mg driemaal daags (TID) 15–40 mg/d 60 mg/d
Clomipramine a 25 mg/d 100–250 mg/d 250 mg/d

a Clomipramine: off-label voor depressie. De FDA-goedgekeurde indicatie betreft uitsluitend OCS. Wordt veel gebruikt voor depressie in Europa.
b Maximale ambulante dosis voor trimipramine conform de FDA-voorschrijfinformatie; klinische doses tot 300 mg/d kunnen onder nauw toezicht worden toegepast.

Obsessief-compulsieve stoornis

  • Clomipramine is het enige TCA met een FDA-goedgekeurde indicatie voor OCS
    (leeftijd ≥10 jaar) [4,12]
  • SSRI’s hebben de voorkeur als eerstelijns farmacotherapie voor OCS
    vanwege hun vergelijkbare werkzaamheid en betere verdraagbaarheid
  • Clomipramine wordt aanbevolen als tweedelijnsoptie na falen van SSRI’s of
    wanneer de patiënt eerder goed heeft gereageerd op dit middel [13–15]
  • Dosering bij OCS [4]
    • Startdosis: 25 mg/dag;
    • Streefdosis: 100–200 mg/dag
    • Maximum 250 mg/dag (volwassenen); 3 mg/kg/dag of 200 mg/dag
      (kinderen/adolescenten, afhankelijk van welke het laagst is)
    • Als adjuvans bij SSRI bij behandelresistente OCS: 25–75 mg toegevoegd
      aan een lopende SSRI-behandeling; let op serotonerge bijwerkingen [13,16]

Comorbide pijnaandoeningen

  • Neuropathische pijn
    • TCA’s worden in internationale richtlijnen aanbevolen als
      eerstelijnsbehandeling voor neuropathische pijn (naast gabapentinoïden,
      duloxetine en venlafaxine) [17]
    • Amitriptyline en nortriptyline zijn de meest onderzochte middelen;
      het NNT voor TCA’s om ten minste matige pijnverlichting te bereiken ten
      opzichte van placebo bedraagt 3,6 [17–19]
    • De doses die worden gebruikt voor neuropathische pijn zijn lager dan
      de antidepressieve doses [17]
      • Amitriptyline 25–75 mg/dag
      • Nortriptyline 25–100 mg/dag
  • Migraineprofylaxe
    • Amitriptyline is het meest onderzochte TCA voor migrainepreventie en
      wordt aanbevolen in meerdere hoofdpijnrichtlijnen [20,21]
    • Effectieve doses liggen doorgaans tussen 10–75 mg voor het slapengaan;
      het effect treedt op na 4–8 weken [20,21]
  • Chronische spanningshoofdpijn:
    • Amitriptyline heeft werkzaamheid aangetoond bij de preventie van
      chronische spanningshoofdpijn [20,22]
    • Stressmanagement gecombineerd met amitriptyline was effectiever dan
      elk van beide behandelingen afzonderlijk
  • Fibromyalgie
    • Amitriptyline en nortriptyline behoren tot de TCA’s met de sterkste
      evidentie voor verbetering van fibromyalgiesymptomen [23]
    • Lage doses amitriptyline (10–50 mg voor het slapengaan (QHS)) hebben
      aangetoond de pijnintensiteit te verminderen en de slaapkwaliteit te
      verbeteren bij fibromyalgie [23,24]
  • PDS-D (diarree-predominant prikkelbaredarmsyndroom)
    • Lage doses TCA’s zijn effectief bij PDS-D en verminderen buikpijn en
      defecatiefrequentie [25–27]
      • Amitriptyline 10–30 mg voor het slapengaan
    • De anticholinerge eigenschappen van tertiaire aminen vertragen de
      colonpassage, wat een therapeutisch “bijeffect” biedt bij PDS-D
    • Bij PDS-C genieten secundaire aminen (nortriptyline, desipramine) de
      voorkeur om verergering van constipatie te vermijden [25]

Overige indicaties

  • Insomnie:
    • Doxepine 3–6 mg (Silenor) is FDA-goedgekeurd voor de behandeling van
      insomnie gekenmerkt door moeite met het handhaven van de slaap [28]
      • Bij deze doses richt het zich selectief op H1-receptoren met minimale
        anticholinerge of adrenerge effecten [29]
    • Niet aanbevolen bij patiënten met ernstig slaapapneusyndroom [28]
    • Lage doses amitriptyline (10–25 mg voor het slapengaan (QHS)) worden
      off-label gebruikt voor insomnie, hoewel de evidentie uit gerandomiseerd
      gecontroleerd onderzoek voor deze praktijk beperkt is [30,31]
  • Paniekstoornis:
    • Imipramine heeft de sterkste historische evidentie voor paniekstoornis
      onder de TCA’s; clomipramine is eveneens effectief [32]
    • TCA’s worden doorgaans gereserveerd voor tweedelijnsgebruik na falen
      van SSRI/SNRI vanwege hun verdraagbaarheidsprofiel [14]
  • PTSS:
    • Imipramine en amitriptyline hebben enige werkzaamheid aangetoond bij
      PTSS, maar de evidentie is beperkt en van lage kwaliteit; zij worden niet
      als eerstelijnsbehandeling beschouwd [12,33]
  • Nocturne enuresis bij kinderen ≥6 jaar:
    • Imipramine is het enige TCA dat voor deze indicatie FDA-goedkeuring
      heeft verkregen [34]
    • TCA’s verminderen het aantal natte nachten tijdens de behandeling,
      maar het effect houdt niet aan na het staken van de therapie en de
      meeste kinderen krijgen een terugval [35]
  • Rookstop:
    • Nortriptyline is een tweedelijnsbehandeling voor rookstop; niet
      FDA-goedgekeurd voor deze indicatie [36,37]
  • Kataplexie bij narcolepsie:
    • Clomipramine wordt off-label gebruikt voor kataplexie vanwege zijn
      krachtige serotonerge en noradrenerge heropnameremming [31]

Wanneer elk TCA voor te schrijven

  • Secundaire aminen (nortriptyline, desipramine) hebben over het algemeen
    een gunstiger bijwerkingenprofiel in vergelijking met tertiaire aminen
    (amitriptyline, clomipramine, doxepine, imipramine, trimipramine) [1,38]
  • Nortriptyline en desipramine beschikken over de meest farmacologisch
    gunstige kenmerken, met minder off-targetinteracties en veiliger profielen
    bij combinatietherapie [38]

Klinisch beslissingskader

Klinische situatie Voorkeursmiddel(en) Onderbouwing
Standaardkeuze TCA / therapieresistente depressie waarvoor een TCA nodig is Nortriptyline Best verdragen; best gekarakteriseerd TDM-venster; minste orthostatische hypotensie onder de gangbare TCA’s
Oudere patiënt die een TCA nodig heeft Nortriptyline Lage anticholinerge belasting, minimale orthostatische hypotensie, vastgesteld therapeutisch plasmabereik; aanbevolen als TCA van eerste keuze bij geriatrische depressie
Therapieresistente depressie met nadruk op werkzaamheid Amitriptyline Sterkste werkzaamheidssignaal onder 21 antidepressiva in de grootste netwerk-meta-analyse; lineaire dosis-responsrelatie vastgesteld
Comorbide neuropathische pijn, migraine of fibromyalgie Amitriptyline Sterkste evidentie voor neuropathische pijn; migraineprofylaxe; vermindering van fibromyalgiesymptomen
OCS refractair voor SSRI’s Clomipramine Enige TCA met FDA-goedgekeurde indicatie voor OCS; krachtigste SERT-remmer in de klasse
Depressie met uitgesproken psychomotore remming Desipramine Meest selectieve NET-remmer; overwegend activerend profiel; laagste anticholinerge en antihistaminerge belasting in de klasse
Therapieresistente insomnie (lagedosisstrategie) Doxepine (3–6 mg) FDA-goedgekeurd voor insomnie bij lage doses (Silenor); selectief H1-antagonisme bevordert de slaap met minimale sedatie de volgende dag

Middeleprofielen

Nortriptyline

  • Best verdragen, meest veelzijdige TCA.
  • Overweeg bij:
    • De meeste patiënten die een TCA nodig hebben (standaardkeuze)
    • Oudere volwassenen, indien een TCA noodzakelijk is [39]
    • Patiënten bij wie nauwkeurige dosistitratie met therapeutische geneesmiddelenbewaking (TDM) vereist is
    • Borstvoedende moeders die een TCA nodig hebben — lage excretie in moedermelk en minimale effecten bij de zuigeling [40]
  • Belangrijkste voordelen:
    • Behoort tot de minst anticholinerge TCA’s [1,41–43]
    • Minder sedatie en significant minder orthostatische hypotensie dan imipramine of amitriptyline [43]
    • Best gekarakteriseerd therapeutisch venster, waardoor betrouwbare TDM-gestuurde dosering mogelijk is [44]
      • Nortriptyline is het enige antidepressivum met een goed gedefinieerde omgekeerde U-vormige concentratie-responscurve [44]
      • Patiënten reageren minder goed als de spiegels te laag of te hoog zijn [45]
    • Als secundair amine uitsluitend afhankelijk van CYP2D6 voor inactivering (niet van CYP2C19), waardoor geneesmiddelinteracties beter voorspelbaar zijn [38,46]
    • Geen actieve metabolieten van betekenis en geen relevante remming van CYP450-enzymen binnen het therapeutische dosistraject [38]
  • Belangrijkste beperking:
    • Lagere serotonerge activiteit dan tertiaire amines [38,41]
  • Dosering:
    • Startdosis: 25 mg voor het slapengaan
    • Streefdosis: 50–150 mg/dag
    • Maximale dosis: 150 mg/dag (conform FDA-label; doses boven 150 mg/dag worden niet aanbevolen) [7]
    • Controleer serumspiegels ter begeleiding van de dosisoptimalisatie, met name boven 100 mg/dag [7,44]

Amitriptyline

  • Hoogste werkzaamheid, meeste bijwerkingen [1,9]
  • Overweeg bij:
    • Therapieresistente depressie
    • Comorbide neuropathische pijn
    • Migraineprofylaxe
    • Fibromyalgie
    • IBS-D
    • Comorbide insomnie (wanneer sedatie gewenst is)
  • Belangrijkste voordelen:
    • Hoogst gerangschikt voor werkzaamheid onder 21 antidepressiva in een baanbrekende netwerk-meta-analyse [9]
    • Een dosis-respons-meta-analyse van 602 RCT’s rapporteerde een lineaire dosis-responsrelatie voor amitriptyline en clomipramine (in tegenstelling tot de meeste antidepressiva, die maximale werkzaamheid bereiken bij lagere of middelmatige doses) [47]
  • Belangrijkste beperkingen:
    • De verdraagbaarheid wordt beperkt door de bijwerkingenbelasting [9]
    • Meest anticholinerg en behoort tot de meest sederende TCA’s [1,41]
    • Hoogste risico op orthostatische hypotensie samen met imipramine, gecorreleerd met krachtige alfa-1-adrenerge blokkade [42]
    • In 89 head-to-head-onderzoeken werd geen overall verschil in responspercentages vastgesteld tussen TCA’s en SSRI’s; het absolute werkzaamheidsvoordeel vertaalt zich niet consequent naar de klinische praktijk [10]
    • TDM-streefwaarde: amitriptyline + nortriptyline (gecombineerd) = 80–200 ng/mL; alertniveau: 300 ng/mL [44]
  • Dosering:
    • Startdosis: 25 mg voor het slapengaan, verhogen met 25–50 mg elke 5–7 dagen
    • Streefdosis: 150–300 mg/dag
    • Maximale dosis: 300 mg/dag
    • Ouderen: laag beginnen (bijv. 10–25 mg voor het slapengaan) en langzaam ophogen [6]
    • Migraineprofylaxe: 10–75 mg
    • Fibromyalgie: 25–50 mg

Clomipramine

  • OCS en serotonerg-dominant profiel
  • Overweeg bij
    • OCS refractair voor SSRI’s (enige TCA met FDA-goedgekeurde indicatie voor OCS) [4]
    • Depressie waarvoor sterke serotonerge activiteit nodig is; kataplexie (off-label) [4]
  • Belangrijkste voordelen:
    • Krachtigste serotonineheropnameremmer in de TCA-klasse [4,38]
    • De actieve metaboliet desmethylclomipramine voegt noradrenerge dekking toe, waardoor een SNRI-achtig dubbel profiel ontstaat
    • Werkzaamheid is vergelijkbaar met SSRI’s in netwerk-meta-analyse [9]
  • Belangrijkste beperkingen:
    • De verdraagbaarheid, niet de werkzaamheid, is de beperkende factor; hoogste algehele uitvalpercentage onder antidepressiva in netwerk-meta-analyse [9]
    • Verhoogd risico op epileptische aanvallen bij doses >250 mg/dag [4]
    • Zorgvuldige dosistitratie vereist vanwege niet-lineaire farmacokinetiek boven 150 mg/dag [4]
    • Geneesmiddelgeïnduceerde leverbeschadiging het hoogst in de TCA-klasse; overweeg periodieke controle van de leverfunctie [4]
  • TDM-streefwaarde: clomipramine + desmethylclomipramine (gecombineerd) = 230–450 ng/mL [44]
  • Dosering:
    • Startdosis: 25 mg/dag; doses verdelen over de maaltijden tijdens de initiële titratie om gastro-intestinale bijwerkingen te beperken
    • Streefdosis: ophogen tot ~100 mg/dag gedurende 2 weken, vervolgens geleidelijk tot 200–250 mg/dag over enkele aanvullende weken
    • Maximale dosis: 250 mg/dag (conform FDA-label; boven deze drempel gelinkt aan epileptisch risico) [4]

Imipramine

  • FDA-goedgekeurd voor nocturne enuresis bij kinderen ≥6 jaar [34]
  • Dosis-responsrelatie: 300 mg imipramine/desipramine was significant werkzamer dan 150 mg in een meta-analyse [48]
  • De actieve metaboliet desipramine draagt bij aan een gunstig noradrenerge profiel
  • Behoort tot de hoogste risico’s op orthostatische hypotensie in de TCA-klasse [8,43]
  • TDM-streefwaarde: imipramine + desipramine (gecombineerd) 175–300 ng/mL [44]
  • Dosering:
    • Startdosis: 25 mg/dag
    • Streefdosis: 150–300 mg/dag
    • Maximale dosis: 300 mg/dag

Desipramine

  • Meest noradrenerge en minst anticholinerge TCA [1,38,41]
    • Over het algemeen activerend profiel, hoewel sommige patiënten het sederend ervaren
    • Geringere anticholinerge belasting en lager risico op gewichtstoename
  • Off-labelgebruik omvat ADHD en functionele dyspepsie
  • Als secundair amine, dat uitsluitend via CYP2D6 wordt geïnactiveerd (niet via CYP2C19), zijn geneesmiddelinteracties beter voorspelbaar [38,46]
  • Belangrijke veiligheidsproblemen:
    • Lijkt toxischer bij overdosering dan andere TCA’s [8]
    • Meldingen van plotselinge dood bij kinderen behandeld met desipramine hebben geleid tot bijzondere voorzichtigheid bij pediatrisch gebruik [49,50]
  • Intense noradrenerge activiteit kan sinustachycardie veroorzaken [38]
  • TDM-streefwaarde: 100–300 ng/mL [44]
  • Dosering:
    • Startdosis: 25 mg/dag
    • Streefdosis: 100–200 mg/dag
    • Maximale dosis: 300 mg/dag (klinische setting)

Doxepine

  • Hoogste H1-receptoraffiniteit: krachtigste antihistaminicum in de TCA-klasse [1,38]
  • Bij lage dosering (3–6 mg als Silenor):
    • FDA-goedgekeurd voor de behandeling van insomnie gekenmerkt door moeite met doorslapen [28]
    • Bij deze dosering functioneert het als selectieve H1-antagonist zonder muscarinerge, alfa-adrenerge of monoamine-heropnamemechanismen op klinisch relevante niveaus te activeren [28]
  • Bij antidepressieve doseringen (75–150 mg):
    • Sterk sederend, significante gewichtstoename
  • TDM-streefwaarde: doxepine + nordoxepine (gecombineerd) =
    50–150 ng/mL [44]
  • Dosering:
    • Startdosis: 25 mg/dag
    • Streefdosis: 75–150 mg/dag
    • Maximale dosis: 300 mg/dag (opgenomen patiënten onder nauw toezicht)

Trimipramine

  • Zelden voorgeschreven in de hedendaagse praktijk
  • Zwakste norepinefrineheropnameremming van alle TCA’s; mechanistisch dichter bij een sederend antihistaminicum dan bij een klassieke heropnameremmer [38,41]
  • In tegenstelling tot andere TCA’s werd aangetoond dat trimipramine de slaapefficiëntie en -continuïteit verbetert ten opzichte van placebo, terwijl de REM-architectuur behouden blijft [51]
  • Potente H1-, M1- en alfa-1-blokkade kan significante sedatie, anticholinerge belasting en orthostatische hypotensie veroorzaken [1]
  • Dosering: [52]
    • Startdosis: 25–50 mg/dag (of 75 mg/dag in verdeelde doses; lagere startdoses bij ouderen of gevoelige patiënten)
    • Streefdosis: 100–200 mg/dag
    • Maximale dosis: 200 mg/dag (poliklinisch); 300 mg/dag (klinisch, onder toezicht)

Protriptyline

  • Zelden voorgeschreven; uitsluitend beschikbaar in de Verenigde Staten [53]
  • Protriptyline heeft de hoogste NET/SERT-selectiviteitsratio en produceert een uitgesproken stimulerend noradrenerg profiel [41]
    • Meest consistent activerende TCA
    • Mag niet voor het slapengaan worden gedoseerd
    • Wordt doorgaans driemaal daags (TID) tot viermaal daags toegediend in verdeelde doses
  • Laagste H1-receptoraffiniteit onder de TCA’s: minimale sedatie en gering risico op gewichtstoename [1]
  • FDA-goedgekeurd uitsluitend voor depressie; ook off-label gebruikt bij narcolepsie, ADHD en hoofdpijn [53]
  • Farmacokinetiek: uitzonderlijk lange halfwaardetijd (~74 uur; bereik 54–92 uur). Tot 4 weken om steady-state te bereiken; langzamere titratie vereist [54]
  • Cardiovasculair profiel: meest waarschijnlijk onder de TCA’s om tachycardie en agitatie te veroorzaken in de klinische praktijk [53]
  • Dosering: [53]
    • Startdosis: 5–10 mg driemaal daags (TID) (15–30 mg/dag totaal)
    • Streefdosis: 15–40 mg/dag
    • Maximale dosis: 60 mg/dag
    • ECG-monitoring aanbevolen bij patiënten >60 jaar of bij doseringen >20 mg/dag

Therapeutisch geneesmiddelenmonitoring, dosering en titratie

Therapeutisch geneesmiddelenmonitoring

  • Therapeutisch geneesmiddelenmonitoring (TDM) wordt sterk aanbevolen voor alle TCA’s [44]
    • Niveau 1 (sterk aanbevolen): amitriptyline, clomipramine,
      nortriptyline, imipramine
    • Niveau 2 (aanbevolen): doxepine, desipramine
  • Dalspiegel afnemen 12 uur (±2 uur) na de laatste dosis, in steady-state (na 1–2 weken op een stabiele dosis) [44]
  • Voor tertiaire aminen altijd de moederverbinding samen met de actieve metaboliet meten (bijv. amitriptyline + nortriptyline) [44]
  • Indicaties voor TDM buiten de routinematige basismeting:
    • Na het bereiken van steady-state (≥5 dagen na dosiswijziging; langer bij ouderen)
    • Na dosiswijzigingen of wijzigingen in CYP2D6/CYP2C19-remmers/inductoren
    • Vermoeden van non-adherentie of non-respons bij adequate doseringen
    • Tekenen van toxiciteit of slechte verdraagbaarheid
    • CYP2D6/CYP2C19 slechte of ultrasnelle metaboliseerders [44,46]

Therapeutische referentiewaarden

TCA (gemeten moiety) Therapeutisch bereik Alarmniveau TDM-niveau Opmerkingen
Amitriptyline + nortriptyline 80–200 ng/mL 300 ng/mL 1 (sterk aanbevolen) Beperkte gegevens over de concentratie-responsrelatie
Clomipramine + desmethylclomipramine 230–450 ng/mL 450 ng/mL 1 (sterk aanbevolen) Moederverbinding = serotonerg; metaboliet = noradrenerg
Nortriptyline 70–170 ng/mL 300 ng/mL 1 (sterk aanbevolen) Omgekeerde U-vorm: werkzaamheid kan afnemen boven het bovenste bereik
Imipramine + desipramine 175–300 ng/mL 300 ng/mL 1 (sterk aanbevolen) Lineair: respons waarschijnlijker bij >200 ng/mL
Desipramine 100–300 ng/mL 300 ng/mL 2 (aanbevolen) Lineair: respons waarschijnlijker bij >125 ng/mL
Doxepine + N-desmethyldoxepine 50–150 ng/mL 300 ng/mL 2 (aanbevolen) Onvoldoende gegevens voor respons-concentratiemodellering

Referentie
Hiemke C, Bergemann N, Clement HW, et al. Consensus Guidelines for Therapeutic Drug Monitoring in Neuropsychopharmacology: Update 2017. Pharmacopsychiatry. 2018;51(1-02):9–62.

  • Nortriptyline heeft de best-onderbouwde concentratie-responsrelatie onder alle TCA’s
    • Het vertoont een “therapeutisch venster” waarbij spiegels boven de bovengrens een verminderde werkzaamheid kunnen laten zien (niet alleen toegenomen toxiciteit), waardoor TDM voor dit middel bijzonder waardevol is [44]
  • Het FDA-label vermeldt een therapeutisch bereik van 50–150 ng/mL voor nortriptyline [7], terwijl de AGNP-richtlijn (2017) 70–170 ng/mL aanbeveelt op basis van bredere meta-analytische evidentie [44]

Halfwaardetijd

Vergelijking van halfwaardetijden van TCA’s

TCA Halfwaardetijd moederverbinding Halfwaardetijd actieve metaboliet
Amitriptyline 10–28 u Nortriptyline: 18–44 u
Clomipramine 19–37 u (gemiddeld 32 u) Desmethylclomipramine: 54–77 u (gemiddeld 69 u)
Nortriptyline 18–44 u —
Imipramine 11–25 u Desipramine: 15–18 u
Desipramine 15–18 u —
Doxepine 15–20 u N-desmethylclomipramine: 31 u
  • Alle bovengenoemde TCA’s kunnen na initiële titratie eenmaal daags voor het slapengaan worden gegeven
    • De lange halfwaardetijden ondersteunen eenmaal daagse dosering [4,6,7]
  • Steady state: 7–14 dagen voor de meeste TCA’s; 2–3 weken voor clomipramine vanwege de lange halfwaardetijd van desmethylclomipramine [4]

Toedieningsvormen

  • Amitriptyline
    • Tabletten
      • 10 mg, 25 mg, 50 mg, 75 mg, 100 mg, 150 mg
      • Generiek (Elavil gestaakt)
  • Nortriptyline
    • Capsules
      • 10 mg, 25 mg, 50 mg, 75 mg
      • Generiek (Pamelor gestaakt)
    • Orale oplossing
      • 10 mg/5 mL
      • Generiek
  • Clomipramine
    • Capsules
      • 25 mg, 50 mg, 75 mg
      • Generiek, Anafranil
  • Imipramine
    • Tabletten (hydrochloridezout)
      • 10 mg, 25 mg, 50 mg
      • Generiek (Tofranil)
    • Capsules (pamoaatzout)
      • 75 mg, 100 mg, 125 mg, 150 mg
      • Generiek (Tofranil-PM)
  • Desipramine
    • Tabletten
      • 10 mg, 25 mg, 50 mg, 75 mg, 100 mg, 150 mg
      • Generiek (Norpramin gestaakt)
  • Doxepine
    • Capsules (antidepressivadoseringen)
      • 10 mg, 25 mg, 50 mg, 75 mg, 100 mg, 150 mg
      • Generiek, Sinequan (gestaakt)
    • Tabletten (lage dosering, indicatie insomnie)
      • 3 mg, 6 mg
      • Silenor
      • Niet uitwisselbaar met formuleringen in antidepressivadoseringen

Praktische tips bij toedieningsvormen

  • Generieke middelen
    • Alle TCA’s zijn verkrijgbaar als generiek geneesmiddel; de originele merknamen zijn grotendeels gestaakt op de Amerikaanse markt
  • Dosering voor het slapengaan
    • Alle TCA’s kunnen na initiële titratie eenmaal daags voor het slapengaan worden toegediend
      • Uitzondering: protriptyline, dat doorgaans activerend werkt
    • Dosering voor het slapengaan minimaliseert overdag sedatie en maakt gebruik van de sedatieve eigenschappen van veel van deze middelen
    • Patiënten die een enkele avonddosis niet verdragen, kunnen de dosis verdelen over 2–3 giften, waarbij het grootste deel voor het slapengaan wordt ingenomen
  • Titratie van clomipramine
    • Tijdens de initiële titratie worden verdeelde doses bij de maaltijd aanbevolen om gastro-intestinale bijwerkingen te verminderen; eenmaal daagse dosering voor het slapengaan kan na titratie worden aangehouden
  • Orale oplossing
    • Nortriptyline orale oplossing (10 mg/5 mL) is nuttig voor nauwkeurige doseringstitratie bij ouderen, patiënten met slikproblemen of wanneer kleine dosisaanpassingen nodig zijn voor TDM-gestuurde optimalisatie
  • Capsules:
    • Imipramine pamoaat (75–150 mg) maakt hogere enkelvoudige toediening mogelijk, wat de therapietrouw kan vereenvoudigen voor patiënten die doses boven 50 mg nodig hebben
  • Niet-orale toedieningsvormen
    • Parenterale formuleringen (intramusculair amitriptyline, imipramine en clomipramine; intraveneus clomipramine) zijn in sommige landen buiten de Verenigde Staten beschikbaar [55]

Omschakelen naar en van TCA’s

Omschakelen van SSRI/SNRI naar TCA

  • De meeste SSRI’s/SNRI’s (niet-fluoxetine, niet-paroxetine):
    • Kruisafbouw over 2–4 weken; SSRI/SNRI geleidelijk reduceren terwijl
      TCA wordt geïntroduceerd op een lage startdosis (doorgaans 25 mg) en
      langzaam wordt opgetitreerd [56,57]
  • Vanuit fluoxetine:
    • Fluoxetine afbouwen en staken (of direct staken bij dosis ≤40 mg/dag),
      ten minste 7–14 dagen wachten, vervolgens TCA starten op 25 mg en deze lage
      dosis nog 3 weken handhaven alvorens op te titreren [56]
    • Fluoxetine remt CYP2D6 en de actieve metaboliet norfluoxetine
      (t½ ~4–16 dagen) handhaaft deze remming gedurende weken na het staken;
    • TCA-plasmaconcentraties kunnen 2- tot 10-voudig stijgen, en dit effect
      houdt 3 weken of langer aan na het staken van fluoxetine [58]
  • Vanuit paroxetine:
    • Afbouwen en staken; CYP2D6-remming kan 4–6 weken na langdurig gebruik
      aanhouden, waardoor TCA-spiegels tot ruim na de stakingsdatum verhoogd blijven
      [59]
    • TCA starten op gereduceerde dosis (25 mg) en TDM-begeleiding gebruiken
      tijdens optitratie
  • Patiëntenvoorlichting
    • Gedurende de transitieperiode kunnen patiënten tijdelijke symptomen
      ervaren door het staken van het eerste geneesmiddel (rusteloosheid, misselijkheid,
      slaapstoornis) voordat de TCA therapeutische spiegels bereikt

Omzetten van TCA naar
SSRI/SNRI:

  • De meeste TCA’s (niet-clomipramine):
    • TCA-dosis geleidelijk met 50 % reduceren, SSRI starten op standaard
      startdosis, vervolgens TCA over 2–4 verdere weken afbouwen terwijl de SSRI
      omhoog wordt getitreerd [56,57]
    • Paroxetine en fluoxetine (CYP2D6-remmers) verhogen de resterende
      TCA-spiegels tijdens de overlapperiode, ook terwijl de TCA wordt afgebouwd;
      houd hiermee rekening bij de timing en startdosis [56]
  • Vanuit clomipramine:
    • Clomipramine volledig afbouwen en staken voordat een SSRI of SNRI
      wordt gestart [56]
    • Kruisafbouw wordt niet aanbevolen vanwege de potente SERT-remming van
      clomipramine (combinatie met een SSRI kan het risico op serotoninesyndroom
      verhogen) [38,60]
  • Staken:
    • Alle TCA’s met 25–50 % per 1–2 weken afbouwen om cholinerge rebound
      en onttrekkingsverschijnselen (misselijkheid, hoofdpijn, prikkelbaarheid,
      slaapstoornis) te minimaliseren [4,6,7]

MAOI-uitwasprotocollen

  • Van een TCA naar een MAOI:
    • Na het staken van de TCA is een uitwasperiode van minimaal 14 dagen
      vereist voordat een MAOI wordt gestart
    • 21 dagen wordt aanbevolen voor clomipramine vanwege de lange
      halfwaardetijd van desmethylclomipramine (54–77 h)
  • Van een MAOI naar een TCA:
    • Na het staken van de MAOI is een uitwasperiode van 14 dagen vereist
      voordat een TCA wordt gestart [4,6,7]
    • Kruisafbouw tussen TCA’s en MAOI’s is gecontra-indiceerd (risico op
      serotoninesyndroom en hypertensieve crisis) [38]

Een TCA
toevoegen aan een bestaand behandelregime (augmentatie)

  • TCA toevoegen aan fluoxetine, paroxetine of bupropion:
    • TCA-startdosis met ≥50 % reduceren en TDM-begeleiding gebruiken [46,58]
    • CYP2D6-remming kan TCA-spiegels met 200–800 % verhogen
  • Lage TCA-dosis toevoegen voor pijn of insomnie (bijv.
    amitriptyline 10–25 mg):
    • Het interactierisico is lager bij sub-antidepressieve doseringen, maar
      bewustzijn van additieve anticholinerge en serotonerg effecten blijft
      noodzakelijk
  • TCA toevoegen aan clomipramine of hoge SSRI-dosis:
    • Nauwlettend monitoren op serotoninesyndroom en QTc-verlenging [38,60]

Omzetten tussen TCA’s

  • Directe omzetting (één TCA staken, de volgende dag de andere starten) is
    over het algemeen haalbaar gezien de gedeelde farmacologie binnen de klasse [56]
  • Omzetting van tertiair naar secundair amine (bijv. amitriptyline naar
    nortriptyline):
    • Nortriptyline starten op ongeveer de helft van de amitriptylinedosis
      (nortriptyline is ~2× zo potent op mg-basis); optitreren met TDM-begeleiding
  • Omzetting naar of vanuit clomipramine:
    • Voorzichtige kruisafbouw over 2–4 weken vanwege het serotonerg profiel [56,60]
    • Monitoren op serotoninesyndroom tijdens de overlapperiode

Merknamen

Opmerking: de meeste originele merkproducten van TCA’s in de VS zijn
stopgezet; TCA’s worden thans overwegend als generiek geneesmiddel verstrekt.
De beschikbaarheid van specifieke merkformuleringen varieert per land en kan
in de loop van de tijd veranderen.

Amitriptyline

  • US: Elavil (discontinued), Endep (discontinued), Vanatrip
    (discontinued); Limbitrol (+ chlordiazepoxide; merk discontinued,
    generiek verkrijgbaar)
  • Canada: APO-Amitriptyline, Bio-Amitriptyline, DOM-Amitriptyline,
    MINT-Amitriptyline, PMS-Amitriptyline
  • Andere landen/regio’s: Adepril, Adepress, Amineurin, Amirol,
    Amitop, Amitriptylin, Amitriptilina, Amitryp, Amytryptilinum, Amyzol,
    Anapsique, Conmitrip, Deprelio, Domical, Elatrol, Elatrolet, Endep,
    Fiorda, Kamitrin, Laroxyl, Latilin, Lentizol, Levate, Maxitrip, Mutabon
    (+ perphenazine), Novoprotect, Pertriptyl, Redomex, Saroten, Sarotex,
    Sarotex Retard, Syneudon, Trepiline, Triptyl, Tryptanol, Tryptizol, Uxen
    Retard

Nortriptyline

  • US: Pamelor (discontinued), Aventyl (discontinued)
  • Canada: APO-Nortriptyline, JAMP-Nortriptyline, MINT-Nortriptyline,
    PMS-Nortriptyline, TEVA-Nortriptyline
  • Andere landen/regio’s: Allegron, Ateben, Martimil, Motival (+
    fluphenazine), Norpress, Nortrilen, Noritren, Nortimil, Nortriptylin,
    Nortriptilina, Pamelor, Paxtibi, Sensival, Vividyl

Clomipramine

  • US: Anafranil
  • Canada: APO-Clomipramine, CO Clomipramine, JAMP-Clomipramine,
    MYLAN-Clomipramine, PMS-Clomipramine
  • Andere landen/regio’s: Anafranil, Anafranil SR, Clofranil,
    Clomicalm, Clomipramina, Clopress, Equinorm, Gromin, Hydiphen,
    Klomipramin, Maronil, Placil

Imipramine

  • US: Tofranil (imipramine HCl), Tofranil-PM (imipramine pamoaat)
  • Canada: Impril, PMS-Imipramine, TEVA-Imipramine
  • Andere landen/regio’s: Antideprin, Depresonil, Deprinol, Depsonil,
    Ethipramine, Imavate, Imidol, Imipramina, Irmin, Janimine, Melipramin,
    Melipramine, Praminil, Presamine, Primonil, Psychoforin, Sermonil,
    Surplix, Talpramin, Tipramine, Tofranil

Desipramine

  • US: Norpramin
  • Canada: Niet op grote schaal verkrijgbaar als merkproduct
  • Andere landen/regio’s: Deprexan, Desipramin, Nebril, Norpramin,
    Pertofran, Pertofrane, Petylyl

Doxepine

  • US: Silenor (3 mg, 6 mg — FDA-goedgekeurd voor insomnie); Sinequan
    (discontinued); Zonalon, Prudoxin (topicaal — voor pruritus)
  • Canada: APO-Doxepin, Sinequan
  • Andere landen/regio’s: Aponal, Doneurin, Doxal, Doxepia, Doxepin,
    Doxépine, Gilex, Ichderm (topicaal), Mareen, Quitaxon, Sinequan, Spectra,
    Xepin (topicaal)

Trimipramine

  • VS: Surmontil
  • Canada: APO-Trimip, Rhotrimine, Surmontil
  • Andere landen/regio’s: Herphonal, Sapilent, Stangyl, Surmontil,
    Trimidura, Trimipramin, Trimineurin

Protriptyline

  • VS: Vivactil (stopgezet)
  • Canada: Niet algemeen verkrijgbaar
  • Andere landen/regio’s: Concordin, Vivactil

Combinatiepreparaten

  • Amitriptyline + chloordiazepoxide: Limbitrol/Limbitrol DS (VS-merknaam stopgezet; generiek beschikbaar) — geïndiceerd bij depressie met comorbide angst
  • Amitriptyline + perfenazine: Mutabon, Etrafon, Triavil (diverse markten; meeste stopgezet); geïndiceerd bij depressie met comorbide angst of agitatie
  • Nortriptyline + flufenazine: Motival (bepaalde internationale markten)

Referenties

1. Richelson, E. (1994). Pharmacology of Antidepressants—Characteristics of the Ideal Drug. Mayo Clinic Proceedings, 69(11), 1069–1081.

2. Moraczewski, J., Awosika, A. O., & Aedma, K. K. (2023). Tricyclic Antidepressants. In. StatPearls. StatPearls Publishing.

3. Schatzberg, A. F., & Nemeroff, C. B. (Eds.). (2017). The American Psychiatric Association Publishing textbook of psychopharmacology (Fifth edition, DSM-5 edition). American Psychiatric Association Publishing.

4. DailyMed. (2021). Clomipramine hydrochloride capsules.

5. Kurpius, M. P., & Alexander, B. (2006). Rates of in vivo methylation of desipramine and nortriptyline. Pharmacotherapy, 26(4), 505–510.

6. DailyMed. (2025). Amitriptyline hydrochloride tablets.

7. DailyMed. (2023). Nortriptyline hydrochloride capsules.

8. Taylor, D., Poulou, S., & Clark, I. (2024). The cardiovascular safety of tricyclic antidepressants in overdose and in clinical use. Therapeutic Advances in Psychopharmacology, 14, 20451253241243297.

9. Cipriani, A., Furukawa, T. A., Salanti, G., Chaimani, A., Atkinson, L. Z., Ogawa, Y., Leucht, S., Ruhe, H. G., Turner, E. H., Higgins, J. P. T., Egger, M., Takeshima, N., Hayasaka, Y., Imai, H., Shinohara, K., Tajika, A., Ioannidis, J. P. A., & Geddes, J. R. (2018). Comparative efficacy and acceptability of 21 antidepressant drugs for the acute treatment of adults with major depressive disorder: A systematic review and network meta-analysis. The Lancet, 391(10128), 1357–1366.

10. Undurraga, J., & Baldessarini, R. J. (2017). Direct comparison of tricyclic and serotonin-reuptake inhibitor antidepressants in randomized head-to-head trials in acute major depression: Systematic review and meta-analysis. Journal of Psychopharmacology, 31(9), 1184–1189.

11. Undurraga, J., Vázquez, G. H., Tondo, L., & Baldessarini, R. J. (2020). Antidepressant responses in direct comparisons of melancholic and non-melancholic depression. Journal of Psychopharmacology, 34(12), 1335–1341.

12. Bandelow, B., Allgulander, C., Baldwin, D. S., Costa, D. L. da C., Denys, D., Dilbaz, N., Domschke, K., Hollander, E., Kasper, S., Möller, H.-J., Eriksson, E., Fineberg, N. A., Hättenschwiler, J., Kaiya, H., Karavaeva, T., Katzman, M. A., Kim, Y.-K., Inoue, T., Lim, L., … Zohar, J. (2023). World Federation of Societies of Biological Psychiatry (WFSBP) guidelines for treatment of anxiety, obsessive-compulsive and posttraumatic stress disorders – Version 3. Part II: OCD and PTSD. World J. Biol. Psychiatry, 24(2), 118–134.

13. Swierkosz-Lenart, K., Dos Santos, J. F. A., Elowe, J., Clair, A.-H., Bally, J. F., Riquier, F., Bloch, J., Draganski, B., Clerc, M.-T., Pozuelo Moyano, B., Von Gunten, A., & Mallet, L. (2023). Therapies for obsessive-compulsive disorder: Current state of the art and perspectives for approaching treatment-resistant patients. Frontiers in Psychiatry, 14, 1065812.

14. Bandelow, B., Allgulander, C., Baldwin, D. S., Costa, D. L. da C., Denys, D., Dilbaz, N., Domschke, K., Eriksson, E., Fineberg, N. A., Hättenschwiler, J., Hollander, E., Kaiya, H., Karavaeva, T., Kasper, S., Katzman, M., Kim, Y.-K., Inoue, T., Lim, L., Masdrakis, V., … Zohar, J. (2023). World Federation of Societies of Biological Psychiatry (WFSBP) guidelines for treatment of anxiety, obsessive-compulsive and posttraumatic stress disorders – Version 3. Part I: Anxiety disorders. World J. Biol. Psychiatry, 24(2), 79–117.

15. Skapinakis, P., Caldwell, D. M., Hollingworth, W., Bryden, P., Fineberg, N. A., Salkovskis, P., Welton, N. J., Baxter, H., Kessler, D., Churchill, R., & Lewis, G. (2021). Pharmacological and Psychotherapeutic Interventions for Management of Obsessive-compulsive Disorder in Adults: A Systematic Review and Network Meta-analysis. Focus, 19(4), 457–467.

16. Pallanti, S., & Quercioli, L. (2006). Treatment-refractory obsessive-compulsive disorder: Methodological issues, operational definitions and therapeutic lines. Progress in Neuro-Psychopharmacology & Biological Psychiatry, 30(3), 400–412.

17. Finnerup, N. B., Attal, N., Haroutounian, S., McNicol, E., Baron, R., Dworkin, R. H., Gilron, I., Haanpää, M., Hansson, P., Jensen, T. S., Kamerman, P. R., Lund, K., Moore, A., Raja, S. N., Rice, A. S. C., Rowbotham, M., Sena, E., Siddall, P., Smith, B. H., & Wallace, M. (2015). Pharmacotherapy for neuropathic pain in adults: A systematic review and meta-analysis. The Lancet. Neurology, 14(2), 162–173.

18. Saarto, T., & Wiffen, P. J. (2007). Antidepressants for neuropathic pain. The Cochrane Database of Systematic Reviews, 2007(4), CD005454.

19. Moore, R. A., Derry, S., Aldington, D., Cole, P., & Wiffen, P. J. (2015). Amitriptyline for neuropathic pain in adults. The Cochrane Database of Systematic Reviews, 2015(7), CD008242.

20. Xu, X., Liu, Y., Dong, M., Zou, D., & Wei, Y. (2017). Tricyclic antidepressants for preventing migraine in adults. Medicine, 96(22), e6989.

21. Jackson, J. L., Shimeall, W., Sessums, L., DeZee, K. J., Becher, D., Diemer, M., Berbano, E., & O’Malley, P. G. (2010). Tricyclic antidepressants and headaches: Systematic review and meta-analysis. BMJ, 341, c5222–c5222.

22. Holroyd, K. A., O’Donnell, F. J., Stensland, M., Lipchik, G. L., Cordingley, G. E., & Carlson, B. W. (2001). Management of Chronic Tension-Type Headache With Tricyclic Antidepressant Medication, Stress Management Therapy, and Their Combination. JAMA : The Journal of the American Medical Association, 285(17), 2208–2215.

23. Skaer, T. L. (2014). Fibromyalgia: Disease Synopsis, Medication Cost Effectiveness and Economic Burden. PharmacoEconomics, 32(5), 457–466.

24. Häuser, W., Wolfe, F., Tölle, T., Üçeyler, N., & Sommer, C. (2012). The Role of Antidepressants in the Management of Fibromyalgia Syndrome: A Systematic Review and Meta-Analysis. CNS Drugs, 26(4), 297–307.

25. Ford, A. C., Moayyedi, P., Chey, W. D., Harris, L. A., Lacy, B. E., Saito, Y. A., Quigley, E. M. M., & ACG Task Force on Management of Irritable Bowel Syndrome. (2018). American College of Gastroenterology Monograph on Management of Irritable Bowel Syndrome. The American Journal of Gastroenterology, 113, 1–18.

26. Talley, N. J., Locke, G. R., Saito, Y. A., Almazar, A. E., Bouras, E. P., Howden, C. W., Lacy, B. E., DiBaise, J. K., Prather, C. M., Abraham, B. P., El-Serag, H. B., Moayyedi, P., Herrick, L. M., Szarka, L. A., Camilleri, M., Hamilton, F. A., Schleck, C. D., Tilkes, K. E., & Zinsmeister, A. R. (2015). Effect of Amitriptyline and Escitalopram on Functional Dyspepsia: A Multi-Center, Randomized, Controlled Study. Gastroenterology, 149(2), 340–349.e2.

27. Ford, A. C., Wright-Hughes, A., Alderson, S. L., Ow, P.-L., Ridd, M. J., Foy, R., Bianco, G., Bishop, F. L., Chaddock, M., Cook, H., Cooper, D., Fernandez, C., Guthrie, E. A., Hartley, S., Herbert, A., Howdon, D., Muir, D. P., Nath, T., Newman, S., … Everitt, H. A. (2023). Amitriptyline at Low-Dose and Titrated for Irritable Bowel Syndrome as Second-Line Treatment in primary care (ATLANTIS): A randomised, double-blind, placebo-controlled, phase 3 trial. The Lancet, 402(10414), 1773–1785.

28. DailyMed. (2023). Silenor (doxepin hydrochloride) tablets.

29. Krystal, A. D., Lankford, A., Durrence, H. H., Ludington, E., Jochelson, P., Rogowski, R., & Roth, T. (2011). Efficacy and Safety of Doxepin 3 and 6 mg in a 35-day Sleep Laboratory Trial in Adults with Chronic Primary Insomnia. Sleep, 34(10), 1433–1442.

30. Yeung, W.-F., Chung, K.-F., Yung, K.-P., & Ng, T. H.-Y. (2015). Doxepin for insomnia: A systematic review of randomized placebo-controlled trials. Sleep Medicine Reviews, 19, 75–83.

31. Schneider, J., Patterson, M., & Jimenez, X. F. (2019). Beyond depression: Other uses for tricyclic antidepressants. Cleveland Clinic Journal of Medicine, 86(12), 807–814.

32. Kennedy, S. H., Lam, R. W., McIntyre, R. S., Tourjman, S. V., Bhat, V., Blier, P., Hasnain, M., Jollant, F., Levitt, A. J., MacQueen, G. M., McInerney, S. J., McIntosh, D., Milev, R. V., Müller, D. J., Parikh, S. V., Pearson, N. L., Ravindran, A. V., & Uher, R. (2016). Canadian Network for Mood and Anxiety Treatments (CANMAT) 2016 Clinical Guidelines for the Management of Adults with Major Depressive Disorder. Canadian Journal of Psychiatry. Revue Canadienne de Psychiatrie, 61(9), 540–560.

33. Stein, D. J., Ipser, J. C., Seedat, S., Sager, C., & Amos, T. (2006). Pharmacotherapy for post traumatic stress disorder (PTSD). The Cochrane Database of Systematic Reviews, 2006(1), CD002795.

34. DailyMed. (2024). Imipramine hydrochloride.

35. Caldwell, P. H., Sureshkumar, P., & Wong, W. C. (2016). Tricyclic and related drugs for nocturnal enuresis in children. The Cochrane Database of Systematic Reviews, 2016(1), CD002117.

36. Hughes, J. R., Stead, L. F., Hartmann-Boyce, J., Cahill, K., & Lancaster, T. (2014). Antidepressants for smoking cessation. The Cochrane Database of Systematic Reviews, 2014(1), CD000031.

37. Prochazka, A. V., Weaver, M. J., Keller, R. T., Fryer, G. E., Licari, P. A., & Lofaso, D. (1998). A Randomized Trial of Nortriptyline for Smoking Cessation. Archives of Internal Medicine, 158(18), 2035–2039.

38. Gillman, P. K. (2007). Tricyclic antidepressant pharmacology and therapeutic drug interactions updated. British Journal of Pharmacology, 151(6), 737–748.

39. Flint, A. J. (1997). Pharmacologic treatment of depression in late life. CMAJ: Canadian Medical Association Journal, 157(8), 1061–1067.

40. Wisner, K. L., Perel, J. M., Findling, R. L., & Hinnes, R. L. (1997). Nortriptyline and its hydroxymetabolites in breastfeeding mothers and newborns. Psychopharmacology Bulletin, 33(2), 249–251.

41. Tatsumi, M., Groshan, K., Blakely, R. D., & Richelson, E. (1997). Pharmacological profile of antidepressants and related compounds at human monoamine transporters. European Journal of Pharmacology, 340(2–3), 249–258.

42. Roose, S. P., Glassman, A. H., Siris, S. G., Walsh, B. T., Bruno, R. L., & Wright, L. B. (1981). Comparison of imipramine- and nortriptyline-induced orthostatic hypotension: A meaningful difference. Journal of Clinical Psychopharmacology, 1(5), 316–319.

43. Thayssen, P., Bjerre, M., Kragh-Sørensen, P., Møller, M., Petersen, O. L., Kristensen, C. B., & Gram, L. F. (1981). Cardiovascular effects of imipramine and nortriptyline in elderly patients. Psychopharmacology, 74(4), 360–364.

44. Hiemke, C., Bergemann, N., Clement, H., Conca, A., Deckert, J., Domschke, K., Eckermann, G., Egberts, K., Gerlach, M., Greiner, C., Gründer, G., Haen, E., Havemann-Reinecke, U., Hefner, G., Helmer, R., Janssen, G., Jaquenoud, E., Laux, G., Messer, T., … Baumann, P. (2018). Consensus Guidelines for Therapeutic Drug Monitoring in Neuropsychopharmacology: Update 2017. Pharmacopsychiatry, 51(01/02), 9–62.

45. Ericksen, S. E. (1979). Recent advances in antidepressant drug treatment. The Western Journal of Medicine, 131(2), 104–113.

46. Hicks, J., Sangkuhl, K., Swen, J., Ellingrod, V., Müller, D., Shimoda, K., Bishop, J., Kharasch, E., Skaar, T., Gaedigk, A., Dunnenberger, H., Klein, T., Caudle, K., & Stingl, J. (2017). Clinical pharmacogenetics implementation consortium guideline (CPIC) for . CYP2D6 and CYP2C19 genotypes and dosing of tricyclic antidepressants: 2016 update. Clinical Pharmacology & Therapeutics, 102(1), 37–44.

47. Zhou, S., Li, P., Lyu, X., Lai, X., Liu, Z., Zhou, J., Liu, F., Tao, Y., Zhang, M., Yu, X., Tian, J., & Sun, F. (2025). Efficacy and dose–response relationships of antidepressants in the acute treatment of major depressive disorders: A systematic review and network meta-analysis. Chinese Medical Journal, 138(12), 1433–1438.

48. Baethge, C., Braun, C., Rink, L., Schwarzer, G., Henssler, J., & Bschor, T. (2022). Dose effects of tricyclic antidepressants in the treatment of acute depression – A systematic review and meta-analysis of randomized trials. Journal of Affective Disorders, 307, 191–198.

49. Biederman, J. (1991). Sudden death in children treated with a tricyclic antidepressant. Journal of the American Academy of Child and Adolescent Psychiatry, 30(3), 495–498.

50. Riddle, M. A., Geller, B., & Ryan, N. (1993). Another sudden death in a child treated with desipramine. Journal of the American Academy of Child and Adolescent Psychiatry, 32(4), 792–797.

51. Riemann, D., Voderholzer, U., Cohrs, S., Rodenbeck, A., Hajak, G., Rüther, E., Wiegand, M. H., Laakmann, G., Baghai, T., Fischer, W., Hoffmann, M., Hohagen, F., Mayer, G., & Berger, M. (2002). Trimipramine in primary insomnia: Results of a polysomnographic double-blind controlled study. Pharmacopsychiatry, 35(5), 165–174.

52. DailyMed. (2026). Trimipramine capsule.

53. DailyMed. (2023). Protriptyline hydrochloride tablets.

54. Moody, J. P., Whyte, S. F., MacDonald, A. J., & Naylor, G. J. (1977). Pharmacokinetic aspects of protriptyline plasma levels. European Journal of Clinical Pharmacology, 11(1), 51–56.

55. Labbate, L. A. (Ed.). (2010). Handbook of psychiatric drug therapy (6th ed). Wolters Kluwer Health/Lippincott Williams & Wilkins.

56. Keks, N., Hope, J., & Keogh, S. (2016). Switching and stopping antidepressants. Australian Prescriber, 39(3), 76–83.

57. Ogle, N. R., & Akkerman, S. R. (2013). Guidance for the Discontinuation or Switching of Antidepressant Therapies in Adults. Journal of Pharmacy Practice, 26(4), 389–396.

58. U.S. Food and Drug Administration. (2023). Prozac.

59. Juřica, J., & Žourková, A. (2013). Dynamics and persistence of CYP2D6 inhibition by paroxetine. Journal of Clinical Pharmacy and Therapeutics, 38(4), 294–300.

60. Garel, N., Greenway, K. T., Tabbane, K., & Joober, R. (2021). Serotonin syndrome: SSRIs are not the only culprit. Journal of Psychiatry & Neuroscience : JPN, 46(3), E369–E370.

Leerdoelen

Na afronding van deze activiteit is de deelnemer in staat om:

  1. Tertiaire amine TCA’s (amitriptyline, clomipramine, doxepine, imipramine, trimipamine) te onderscheiden van secundaire amines (nortriptyline, desipamine, protriptyline) op basis van hun relatieve affiniteit voor H1-, M1-, α1-, SERT- en NET-receptoren, en dit onderscheid toe te passen om de bijwerkingslast te voorspellen — inclusief anticholinerge effecten, sedatie, orthostatische hypotensie en gewichtstoename — bij de keuze van een middel voor een specifiek patiëntprofiel.
  2. Een klinisch besluitvormingskader voor TCA-selectie toe te passen door middel van het koppelen van middelprofilen aan patiëntspecifieke indicaties — waaronder therapieresistente depressie (nortriptyline als standaardkeuze; amitriptyline wanneer maximale werkzaamheid prioriteit heeft), comorbide neuropathische pijn of migraine (amitriptyline), SSRI-refractaire OCS (clomipramine) en slaaponderhoudsinsomnia (lage dosis doxepine 3–6 mg) — en tegelijkertijd klinische situaties te herkennen die de voorkeur geven aan alternatieven voor TCA’s (hoog suïciderisico, oudere patiënten conform de Beers Criteria, cardiale geleidingsstoornissen, gelijktijdig gebruik van sterke CYP2D6-remmers, bipolaire stoornis).
  3. Therapeutische geneesmiddelspiegelmonitoring voor TCA’s te implementeren aan de hand van AGNP-referentiebereiken — inclusief dalspiegelbepaling op 12 ± 2 uur na inname, interpretatie van de omgekeerde U-vormige concentratie-responscurve van nortriptyline (therapeutisch venster 70–170 ng/mL), indicaties voor herhaalde monitoring na veranderingen in CYP-remmers — en veilige wisselprotocollen toe te passen bij de overgang tussen SSRI’s/SNRI’s en TCA’s, inclusief verlengde uitwasperioden voor fluoxetine en paroxetine, uitwasperioden voor MAOI’s, en dosisreductiestrategieën bij toevoeging van een TCA aan een regime dat een CYP2D6-remmer bevat.

Activiteit

Oorspronkelijke publicatiedatum: 8 april 2026
Vervaldatum: 8 april 2029
Expert: Sebastián Malleza, M.D.
Medisch redacteur: Flavio Guzmán, M.D.

Relevante financiële belangen:

Geen van de experts, planners en reviewers van deze educatieve activiteit heeft over de afgelopen 24 maanden relevante financiële relaties te melden met niet in aanmerking komende bedrijven waarvan de kernactiviteit bestaat uit het produceren, op de markt brengen, verkopen, doorverkopen of distribueren van zorgproducten die door of bij patiënten worden gebruikt.

Instructies voor deelname en credit

Deelnemers moeten de activiteit online voltooien binnen de hierboven vermelde geldigheidsperiode van de credit.
Volg deze stappen om CME-credit te verdienen:

  1. Bekijk de vereiste educatieve inhoud op deze cursuspagina.
  2. Vul de evaluatie na de activiteit in om de feedback te geven die nodig is voor doorlopende accreditatie en voor de ontwikkeling van toekomstige activiteiten. LET OP: het invullen van de evaluatie na de quiz is vereist om de verdiende credit te ontvangen.
  3. Download uw certificaat.

Let op: de voltooiingsdatums van CME- en SA CME-certificaten worden vastgelegd in UTC. Afhankelijk van uw lokale tijdzone kunnen activiteiten die laat op de dag worden voltooid op uw certificaat de datum van de volgende dag krijgen.

Contactgegevens: Voor vragen over de inhoud van of toegang tot deze activiteit kunt u contact met ons opnemen via support@psychopharmacologyinstitute.com

Accreditatie

Artsen

Accreditation Statement:
This activity has been planned and implemented in accordance with the accreditation requirements and policies of the Accreditation Council for Continuing Medical Education through the joint providership of Medical Academy LLC and the Psychopharmacology Institute. Medical Academy is accredited by the ACCME to provide continuing medical education for physicians.

Accreditatieverklaring (referentievertaling): Deze activiteit is gepland en uitgevoerd in overeenstemming met de accreditatie-eisen en het beleid van de Accreditation Council for Continuing Medical Education, via het gezamenlijke aanbod van Medical Academy LLC en het Psychopharmacology Institute. Medical Academy is door de ACCME geaccrediteerd om nascholing voor artsen te verzorgen.

Credit Designation Statement:
Medical Academy designates this enduring activity for a maximum of 0.5 AMA PRA Category 1 credit(s)™. Physicians should claim only the credit commensurate with the extent of their participation in the activity.

Verklaring credittoekenning (referentievertaling): Medical Academy kent aan deze blijvende activiteit maximaal 0.5 AMA PRA Category 1 credit(s)™ toe. Artsen dienen alleen de credit te claimen die overeenkomt met de omvang van hun deelname aan de activiteit.

Verpleegkundigen — De ANCC erkent AMA PRA Category 1 Credit(s)™ als contacturen, volgens de volgende omrekening: 1 CME = 1 contactuur. Al onze inhoud betreft psychofarmacologie, dus de farmacologie-uren op uw certificaat komen overeen met de credits die voor die activiteit zijn toegekend. Het certificaat vermeldt ze op een eigen regel, los van de verklaring over de toekenning van credits. Dit is ook van toepassing op de verlenging van de APRN-farmacologielicentie. Verpleegkundige beroepsorganisaties definiëren farmacologie-CE op hun eigen manier; bevestig daarom bij uw beroepsorganisatie dat dit de documentatie is die zij verwachten.

Physician assistants — De NCCPA accepteert AMA PRA Category 1 Credit™ van aanbieders die door de ACCME zijn geaccrediteerd, ter ondersteuning van de certificeringshernieuwing voor physician assistants. De vereisten worden vastgesteld door de NCCPA; bevestig bij hen wat uw huidige cyclus vereist.

Artsen buiten de Verenigde Staten — AMA PRA Category 1 Credit™ kunnen worden toegekend aan artsen, ongeacht het land waar zij bevoegd zijn om de geneeskunde uit te oefenen. Artsen die AMA PRA Category 1 Credit™ willen omzetten in CME-credits van de UEMS-European Accreditation Council for Continuing Medical Education (ECMEC®s), kunnen contact opnemen met de UEMS via mutualrecognition@uems.eu. Of deze credits meetellen voor een nationale nascholingsverplichting, wordt bepaald door de bevoegde instantie van elk land.

Verklaring over het gebruik van kunstmatige intelligentie (AI)

Bij de ontwikkeling van deze activiteit kunnen in beperkte fasen AI-hulpmiddelen zijn gebruikt (bijv. opstellen of taalkundige verfijning). Het specifieke hulpmiddel, de versie en de gebruiksdatum zijn intern gedocumenteerd. AI wordt uitsluitend gebruikt als redactioneel ondersteuningsmiddel en vervangt geen menselijke expertise. AI bepaalt geen klinische aanbevelingen. Alle inhoud wordt beoordeeld, geverifieerd en goedgekeurd door de vermelde experts en medisch redacteuren, en weerspiegelt een onafhankelijk menselijk klinisch oordeel, in overeenstemming met de ACCME Standards for Integrity and Independence in Accredited Continuing Education.

Gratis bestanden
Gelukt!
Controleer je inbox, we hebben je alle materialen gestuurd.
Ga verder op de website
Instant access modal

Word Silver of Silver extended-lid.

2026–27 Psychopharmacology CME Program

Krijg tot 100 CME-credits.