Banner sluiten
Brain Guides

Trazodone-gids: farmacologie, indicaties, doseringsrichtlijnen en bijwerkingen

Gepubliceerd op 14 januari 2026 Vervaldatum certificering: 14 januari 2029 DOI: 10.64239/PI-NL-BG019

Sebastián Malleza, M.D.

Psychiatrist & Medical Editor - Psychopharmacology Institute

Gratis downloads voor offline toegang

  • Pdf-bestand gratis downloaden

In het kort

Trazodon is door de FDA goedgekeurd voor een depressieve stoornis, maar wordt voornamelijk off-label voorgeschreven voor insomnie. Bij lage doses (25–100 mg) veroorzaakt het sedatie. Hogere doses (150–600 mg) zijn nodig voor antidepressieve werkzaamheid, maar verhogen het risico op orthostatische hypotensie en sedatie, wat de verdraagbaarheid beperkt. Het lage misbruikpotentieel maakt trazodon een redelijke hypnotische optie bij patiënten met stoornissen in het gebruik van middelen.

Diagram: Trazodon · ✅ Voordelen · ❌ Nadelen · Laag misbruikpotentieel; nuttig bij verslaving (SUD) · Minder seksuele disfunctie en gewichtsneutraal vergeleken met SSRI's · Lage anticholinerge belasting; goedkoop generiek middel · Sedatie en ochtendslaperigheid · Risico op priapisme; QT-verlenging bij hogere doseringen · Orthostatische hypotensie; valrisico bij ouderen
  • Wanneer trazodon te overwegen:
    • Insomnie, met name als aanvulling op een SSRI/SNRI bij aanhoudende of behandelingsgerelateerde slaapstoornissen
    • Insomnie bij patiënten met stoornissen in het gebruik van middelen, waarbij benzodiazepinen en Z-geneesmiddelen een misbruikrisico met zich meebrengen
    • Behoefte aan een goedkoop, generiek hypnoticum met een gunstig veiligheidsprofiel voor kortdurend gebruik
  • Overweeg alternatieven wanneer:
    • Mannelijke patiënten risicofactoren hebben voor priapisme (sikkelcelziekte, anatomische penisafwijkingen)
    • Er sprake is van hartziekte, QT-verlenging of gelijktijdig gebruik van QT-verlengende medicatie
    • Er een hoog valrisico bestaat bij oudere patiënten (houd rekening met orthostatische hypotensie en sedatie)
    • Een eerstelijns, evidence-based behandeling voor insomnie gewenst is (CGT-I heeft de voorkeur; de AASM raadt trazodon af)
    • Antidepressieve monotherapie nodig is (beperkt gebruik als primair antidepressivum; SSRI’s/SNRI’s hebben de voorkeur)
    • Gelijktijdig gebruik van sterke CYP3A4-remmers (risico op verhoogde trazodonspiegel en toxiciteit)

Farmacodynamiek en werkingsmechanisme


  • Trazodon is een fenylpiperazineverbinding die wordt geclassificeerd als een serotonineantagonist en heropnameremmer (SARI) [1,2]

    • Het werkingsmechanisme van trazodon omvat een krachtige 5-HT2-receptorantagonisme en een zwakkere remming van de serotonineheropname
    • Het blokkeert ook de histamine (H1)- en α-1-adrenerge receptoren
    • Trazodon antagoniseert ook verschillende andere monoaminerge receptoren, waaronder 5-HT2B, 5-HT2C, en het is een partiële agonist op de 5-HT1A-receptor
      [1]
  • Trazodon vertoont dosisafhankelijke farmacologie [3,4]

    • Bij lage doses (25–100 mg) overheersen 5-HT2A-antagonisme, α1-blokkade en H1-antagonisme, wat sedatie produceert met minimaal antidepressief effect.
    • Bij hogere doses (100–600 mg) neemt de relatieve bijdrage van SERT-remming toe
  • Dit receptorprofiel onderscheidt trazodon van SSRI’s en kan zijn slaapbevorderende effecten en lagere incidentie van seksuele disfunctie verklaren [57]

  • Trazodon heeft een lagere anticholinerge belasting vergeleken met andere populaire behandelingsopties, zoals tricyclische antidepressiva [4,8,9]

  • α1-adrenerge receptorantagonisme

    • Voornaamste mechanisme verantwoordelijk voor orthostatische hypotensie en syncope [1,5]
    • Draagt via centrale mechanismen bij aan sedatieve effecten
    • Alpha-1-blokkade in penisweefsel zonder compenserende anticholinerge activiteit ligt ten grondslag aan het risico op priapisme [10]
  • Histamine H1-receptorantagonisme

    • Receptormodellering voorspelt ~84 % H1-bezetting bij 50 mg ’s nachts [4]
    • Het hypnotische effect van trazodon is echter niet louter een antihistaminachtig sedatief effect; mechanistische modellen schrijven het slaapvoordeel toe aan gecombineerd 5-HT2A + α1 + H1-antagonisme
    • Een lagere H1-affiniteit vergeleken met tricyclische antidepressiva en mirtazapine kan de relatief lagere neiging tot gewichtstoename verklaren [3]
  • 5-HT2A-receptorantagonisme

    • Hoogste affiniteit, voornaamste mechanisme dat trazodon onderscheidt van SSRI’s [1,7]
    • Draagt bij aan sedatie, slaapbevordering en anxiolytische effecten
      [5,7]
    • Kan SSRI-gerelateerde seksuele disfunctie en insomnie verminderen bij adjunctief gebruik [3]
  • Remming van de serotonine-transporter (SERT)

    • Relatief zwak vergeleken met SSRI’s [1,11]
    • Bij lage doses (25-100 mg) overheersen receptorantagonisme boven heropnameremming [4]
      • Modellering voorspelt nog steeds een partiële SERT-bezetting (~75 %), onvoldoende om de serotonine-transporter (SERT) te verzadigen.
    • Hogere doses (150-600 mg) zijn vereist voor klinische SERT-verzadiging, wat mogelijk gecorreleerd is aan antidepressieve activiteit [7]

Farmacokinetiek en geneesmiddelinteracties

Metabolisme

  • Trazodon wordt primair gemetaboliseerd via CYP3A4 tot de actieve metaboliet m-chloorfenylpiperazine (mCPP) [1,12]
  • mCPP wordt vervolgens gemetaboliseerd door CYP2D6 [12]
    • mCPP heeft een hoge affiniteit voor verschillende serotoninereceptoren, waaronder 5-HT2C, 5-HT3, 5-HT2A, 5-HT1B en 5-HT1A [13]
    • Omdat mCPP als agonist werkt terwijl trazodon als antagonist werkt, heeft het de potentie om het netto farmacodynamische profiel van het geneesmiddel te moduleren [13]
    • Bij mensen liggen de systemische spiegels van mCPP doorgaans onder 10 % van die van trazodon [13,14]
    • Vals-positieve MDMA (ecstasy)-resultaten kunnen optreden bij urinedrugsscreening door de productie van mCPP [15]

Biobeschikbaarheidsoverwegingen

  • Voedseleffect:
    • Voedsel verhoogt de totale hoeveelheid geabsorbeerd geneesmiddel, maar verlaagt de piekconcentratie (Cmax) en vertraagt de tijd tot piekconcentratie [1]
    • Tijd tot piekconcentratie: circa 1 uur op een lege maag; 2 uur bij inname met voedsel [1]
    • Bij insomnie: bij voorkeur op een lege maag innemen voor een snellere sedatie-aanvang
    • Bij depressie: kort na een maaltijd of lichte snack innemen om gastro-intestinale bijwerkingen te beperken

Halfwaardetijd

  • Tablet: 5 tot 9 uur [16]
  • Orale oplossing: circa 18 uur (gevoede toestand) [17]
  • Verlengd bij obese patiënten

Geneesmiddelinteracties

Farmacokinetische interacties

  • Trazodonniveaus verhoogd door:
    • Sterke CYP3A4-remmers (bijv. ketoconazol, itraconazol,
      claritromycine, voriconazol, indinavir) [1]
    • Overweeg een lagere dosis trazodon op basis van verdraagbaarheid en
      monitor op toegenomen bijwerkingen, zoals sedatie of QTc-verlenging
  • Trazodonniveaus verlaagd door:
    • Sterke CYP3A4-inductoren (bijv. carbamazepine, fenytoïne, rifampicine,
      Sint-janskruid) [1]
    • Monitor de therapeutische respons nauwlettend; een verhoging van de
      trazodondosis kan noodzakelijk zijn
  • Substraten met smalle therapeutische index:
    • Trazodon kan de serumconcentraties van digoxine en fenytoïne verhogen
      [1]

Farmacodynamische interacties

  • Monoamineoxidaseremmers (MAOI)
    • Gelijktijdig gebruik van MAOI en trazodon is gecontra-indiceerd vanwege
      een verhoogd risico op serotoninesyndroom
  • Serotonerge geneesmiddelen
    • Gelijktijdig gebruik verhoogt het risico op serotoninesyndroom [1]
    • Voorbeelden: SSRI’s, SNRI’s, TCA’s, triptanen, fentanyl, lithium, tramadol,
      tryptofaan, buspiron, Sint-janskruid
  • Trombocytenaggregatieremmers en anticoagulantia
    • Gelijktijdig gebruik kan het bloedingsrisico vergroten [1]
    • Voorbeelden: warfarine, rivaroxaban, dabigatran, aspirine, clopidogrel,
      NSAID’s
  • CNS-depressiva
    • Trazodon kan de respons op alcohol, barbituraten en andere
      CNS-depressiva versterken [1]
    • Informeer patiënten over de additieve sedatieve effecten
  • QT-verlengingsinducerende geneesmiddelen
    • Gelijktijdig gebruik kan de QT-effecten van trazodon versterken en
      het risico op cardiale aritmie verhogen [1]
  • Vermijd gebruik in combinatie met:
    • Antiaritmica: klasse 1A (kinidine, procaïnamide, disopyramide)
      en klasse 3 (amiodaron, sotalol)
    • Bepaalde antipsychotica (ziprasidon, chloorpromazine,
      thioridazine)

Toedieningsvormen

  • Onmiddellijke afgifte:
    • Breektabletten:
      • 50 mg, 100 mg, 150 mg, 300 mg
      • Tabletten kunnen in zijn geheel worden doorgeslikt of worden gebroken langs de breukstreep; niet kauwen of verpulveren [1]
      • Generiek, Desyrel
      • Orale oplossing:
        • 10 mg/mL (flessen van 150 mL, 300 mL)
        • Dient uitsluitend te worden toegediend met behulp van de meegeleverde adapter en orale doseerspuit; gebruik geen gewone theelepel (overdosering kan optreden)
          [17]
        • Raldesy
  • Formuleringsconsideraties:
    • Dient kort na een maaltijd of lichte snack te worden ingenomen om de absorptie te optimaliseren [1]
    • Voedsel verhoogt de absorptie, verlaagt de piekconcentratie en vertraagt de tijd tot piekconcentratie [1]
    • Bij insomnie: bij voorkeur op een lege maag innemen voor een snellere intrede van sedatie
    • Bij depressie: dient kort na een maaltijd of lichte snack te worden ingenomen om gastro-intestinale bijwerkingen te verminderen

Indicaties

Door de FDA goedgekeurde indicaties

Depressieve stoornis
(MDD)

  • Trazodon is goedgekeurd voor de behandeling van MDD bij volwassenen [1]
  • Zelden gebruikt als eerstelijns antidepressivum vanwege sedatie en
    orthostatische hypotensie bij therapeutische doses [5,18]
    • De huidige CANMAT-richtlijnen vermelden trazodon als een tweedelijns
      antidepressivum [19]
    • De meerderheid van de huidige voorschriften betreft insomnie in plaats van
      depressie [5]
  • Kan worden overwogen als alternatief middel wanneer:
    • Seksuele disfunctie een significante bezorgdheid is (minder seksuele bijwerkingen dan SSRI’s) [18]
    • Gewichtstoename een bezorgdheid is (gewichtsneutraal profiel) [18]
    • Gelijktijdige insomnie op de voorgrond staat [20]
  • Dosering:
    • Startdosis: 150 mg/dag in verdeelde doses conform de etikettering [1]
      • Sommige behandelaars starten echter zo laag als 50 mg tweemaal daags (BID) om de verdraagbaarheid te verbeteren, met als streefdosis 75–150 mg tweemaal daags (BID).
    • Titratie: dosis kan elke 3 tot 4 dagen met 50 mg/dag worden verhoogd
    • Streefdosis: 200–400 mg/dag in verdeelde doses (gebruikelijk therapeutisch bereik) [18]
    • Maximale dosis: 400 mg/dag (poliklinische patiënten); 600 mg/dag (klinische patiënten)
      [1]
    • Sedatieve effecten kunnen worden geminimaliseerd door een groter deel van de dagelijkse dosis voor het slapengaan (QHS) te geven [1]
    • Vermijd doses > 400 mg/dag bij patiënten met cardiovasculaire aandoeningen of bij ouderen vanwege het risico op QT-verlenging [21,22]

Off-labelgebruik

Insomnie

  • Laag misbruikpotentieel in vergelijking met benzodiazepinen en Z-middelen; mogelijk te verkiezen bij patiënten met stoornissen in het gebruik van middelen [5]
  • Laaggedoseerde trazodone wordt frequent toegevoegd aan andere antidepressiva
    (bijv. SSRI’s, fluoxetine, paroxetine, sertraline) om persistente
    of behandelingsgerelateerde insomnie bij depressieve patiënten aan te pakken [20,23]
  • Het off-label gebruik van trazodone voor de behandeling van insomnie is de
    meest voorkomende reden voor voorschrijving, en behoort tot de meest
    wijd voorgeschreven slaapmiddelen in de VS [5,24,25]
  • Het hypnotisch effect treedt op bij aanzienlijk lagere doseringen (25–100 mg) dan
    die vereist zijn voor antidepressieve werking, voornamelijk gemedieerd door 5-HT2A-
    en α1-receptorblokkade [4,5]
  • Dosering:
    • Startdosis: 25–50 mg voor het slapengaan [5]
    • Titratie: kan met stappen van 50 mg worden verhoogd op basis van respons en
      tolerantie
    • Doeldosis: 50–100 mg voor het slapengaan (meest gebruikelijk effectief bereik)
      [5]
    • Maximale dosis: 200 mg voor het slapengaan
    • Toediening: bij gebruik voor insomnie bij voorkeur op een lege maag innemen; voedsel vertraagt de absorptie met 1–2 uur
  • Bewijs van werkzaamheid:
    • Meta-analytische gegevens ondersteunen verbeteringen in subjectieve slaapkwaliteit
      en vermindering van nachtelijke ontwakingen [26]
    • Een systematische review uit 2024 vond aanvullende voordelen: verminderd wakker zijn na het inslapen en verbeterde objectieve totale slaaptijd op
      polysomnografie [9]
      • Opmerkelijk is dat trazodone de subjectieve perceptie van de totale slaaptijd niet beïnvloedde [9]
  • Positie in richtlijnen:
    • Chronische insomnie: de American Academy of Sleep Medicine (AASM)
      raadt het gebruik van trazodone voor slaapinductie of slaaphandhaving af
      wegens beperkt werkzaamheidsbewijs [27]
    • Cognitieve gedragstherapie voor insomnie (CBT-I) blijft de voorkeurs-eerstelijnsbehandeling [28]

Agressief
of geagiteerd gedrag geassocieerd met dementie

  • Trazodone wordt frequent off-label voorgeschreven ter verlichting van de
    gedragsmatige en psychologische symptomen van dementie (BPSD), hoewel de gegevens
    beperkt zijn [2933]
  • Positie in richtlijnen:
    • De huidige richtlijnen van de Canadian Coalition for Seniors’ Mental Health raden het gebruik van trazodone voor BPSD af [34]
    • Brexpiprazole is het enige door de FDA goedgekeurde geneesmiddel dat specifiek is geïndiceerd voor de behandeling van agitatie geassocieerd met de ziekte van Alzheimer [35]
  • Vergelijkend profiel ten opzichte van atypische antipsychotica:
    • Mortaliteit: trazodone is geassocieerd met een significant lagere
      allesoorzakenmortaliteit in vergelijking met atypische antipsychotica [29]
    • Vallen en fracturen: nieuwe gebruikers van trazodone vertonen vergelijkbare
      percentages van valincidenten (gewogen HR 0,91) en grote osteoporotische fracturen
      (gewogen HR 1,03) binnen 90 dagen na aanvang van de behandeling [29]
  • Dosering:
    • Startdosis: 25–50 mg eenmaal daags voor het slapengaan
    • Titratie: kan worden verhoogd op basis van respons en tolerantie
    • Maximale dosis: 300 mg voor het slapengaan [29]
      • Sommige experts hanteren doseringen in het lagere bereik, zelden boven
        100–150 mg/dag

Angst

  • Off-label gebruik met beperkt bewijs. Niet aanbevolen als primaire
    behandeling voor angststoornissen
  • Slechts één studie ondersteunt de werkzaamheid van trazodone bij de gegeneraliseerde angststoornis [36]
  • Geen werkzaamheid bij de behandeling van paniekstoornis en agorafobie [36]

Bijwerkingen

Meest voorkomende bijwerkingen

Neurologisch/psychiatrisch

  • Slaperigheid/sedatie (incidentie 24-41 %)
    • Meest prominente bijwerking [1]
    • Dosisafhankelijk en doorgaans het meest uitgesproken bij aanvang van de behandeling
    • Kan worden geminimaliseerd door dosering voor het slapengaan; sommige patiënten
      ervaren echter ’s ochtends een kater-effect
  • Duizeligheid/licht gevoel in het hoofd (incidentie 20-28 %)
    • Vaak gerelateerd aan orthostatische hypotensie door alfa-1-adrenerge
      blokkade [5,18]
    • Vaker voorkomend bij oudere patiënten en bij patiënten die antihypertensiva gebruiken
    • Adviseer patiënten langzaam op te staan vanuit zit- of ligpositie
  • Hoofdpijn (incidentie 10-20 %) [1]
  • Vermoeidheid (incidentie 6-11 %) [1]
  • Nervositeit (incidentie 6-15 %) [1]
  • Verwardheid (incidentie 5 %) [1]
  • Tremor (incidentie 3-5 %) [1]
  • Ataxie/incoördinatie (incidentie 2-5 %) [1]

Cardiovasculair

  • Orthostatische hypotensie (incidentie 4-7 %)
    • Ontstaat door antagonisme van de alfa-1-adrenerge receptor [5]
    • Kan geassocieerd zijn met een verhoogd valrisico bij bewoners van verpleeghuizen
      [37]
    • Risicofactoren zijn onder meer hogere leeftijd, cardiovasculaire aandoeningen,
      hypovolemie/dehydratie en gelijktijdig gebruik van antihypertensiva
    • Gelijktijdig gebruik met antihypertensiva kan dosisreductie van het
      antihypertensivum vereisen [1]
  • Syncope (incidentie 3-5 %) [1]
  • Tachycardie/palpitaties (incidentie <2 %) [1]

]
“`

Gastro-intestinaal

  • Droge mond (incidentie 15-34 %) [1]
    • Ondanks het ontbreken van significante anticholinerge activiteit is een droge mond een veelvoorkomende bijwerking [1]
    • Behandeling omvat suikervrije kauwgom, voldoende vochtinname en speekselvervangers
  • Misselijkheid/braken (incidentie 10-13 %) [1]
    • Doorgaans van voorbijgaande aard en verbetert bij voortgezette behandeling
    • Inname bij de maaltijd kan misselijkheid verminderen, maar vertraagt de absorptie met 1-2 uur
  • Obstipatie (incidentie 7-8 %) [1]
  • Diarree (incidentie 5 %) [1]

Andere veelvoorkomende bijwerkingen

  • Wazig zien (incidentie 6-15 %) [1]
  • Nasale/sinuscongestie (incidentie tot 6 %) [1]
  • Gewichtsveranderingen (raadpleeg de volledige gids over antidepressivum-geïnduceerde gewichtstoename)
    • Gewichtsverlies (incidentie tot 6 %) wordt vaker gerapporteerd dan gewichtstoename [1]
    • Gewichtsneutraal tot licht gewichtsverlies in klinische studies; lage incidentie van klinisch relevante gewichtstoename [3841]
  • Musculoskeletale pijn (incidentie 5-6 %) [1]
  • Oedeem/huidaandoeningen (incidentie 3-7 %) [1]
  • Seksuele disfunctie
    • Lagere incidentie van seksuele disfunctie in vergelijking met SSRI’s en SNRI’s [6]
    • Zeldzame meldingen van spontane orgasmen en persistente genitale arousal bij vrouwen [42,43]
  • Valrisico
    • Trazodone werd geassocieerd met een significant verhoogd valrisico in vergelijking met controlepersonen zonder slaapstoornis, in een grote retrospectieve Medicare-cohortstudie met 1,7 miljoen begunstigden van ≥65 jaar [44]
      • Trazodone vertoonde hogere valpercentages (9,5 %) dan zolpidem met onmiddellijke afgifte (7,7 %), maar lagere percentages dan benzodiazepinen (11,3 %)
      • Het valrisico bij trazodone kan worden toegeschreven aan bijwerkingen zoals overmatige slaperigheid overdag en orthostatische hypotensie, die met name bij het ontwaken een aandachtspunt vormen

Ernstige bijwerkingen

  • Priapisme (incidentie <1 %) [45]
    • Zeldzame maar ernstige bijwerking waarvoor onmiddellijke medische aandacht vereist is [1,10,46,47]
      • Gedefinieerd als een pijnlijke erectie die langer dan 6 uur aanhoudt
      • Indien niet tijdig behandeld, kan dit leiden tot irreversibele schade aan het erectiele weefsel en permanente impotentie
      • Mannen met een erectie die langer duurt dan >4 uur dienen de behandeling onmiddellijk te staken en spoedeisende zorg te zoeken [1]
    • Mechanisme: vermoedelijk gerelateerd aan antagonisme van de alfa-1-adrenerge receptor, waardoor gladdespiersamentrekking en detumescentie worden verhinderd [4,10]
    • Risicofactoren [10,48]
      • Sikkelcelanemie
      • Multipel myeloom
      • Leukemie
      • Anatomische deformatie van de penis (angulatie, caverneuze fibrose, ziekte van Peyronie)
  • Cardiale aritmieën
    • Trazodone verlengt het QT/QTc-interval en kan cardiale aritmieën veroorzaken [1,18,4952]
      • Postmarketingmeldingen omvatten QT-verlenging, torsades de pointes en ventriculaire tachycardie bij doses tot 100 mg/dag [1]
    • Mechanisme: concentratieafhankelijke remming van de hERG-kanaalstroom [22]
    • Vermijd gebruik bij patiënten met [1,53]
      • Bekende QT-verlenging
      • Voorgeschiedenis van cardiale aritmieën
      • Recent myocardinfarct (initiële herstelfase)
      • Gelijktijdig gebruik van CYP3A4-remmers of andere QT-verlengende geneesmiddelen (klasse 1A/3-antiaritmica, bepaalde antipsychotica, bepaalde antibiotica)
  • Serotoninesyndroom (raadpleeg de volledige gids over het serotoninesyndroom)
    • Kan optreden bij trazodone-monotherapie in therapeutische doses, maar het risico neemt toe bij gelijktijdig gebruik van serotonerge middelen [1]
    • Gecontraïndiceerd met MAOI’s (uitwasperiode van 14 dagen vereist) [1]
  • Verhoogd bloedingsrisico
    • Geneesmiddelen die de serotonineheropname remmen, verhogen het bloedingsrisico [1,54,55]
      • Bloedingscomplicaties variëren van ecchymose, epistaxis en petechieën tot levensbedreigende gastro-intestinale bloedingen
      • Het risico is additief bij gebruik van trombocytenaggregatieremmers, anticoagulantia en NSAID’s
      • Mechanisme: remming van de serotonineheropname leidt tot uitputting van serotonine in trombocyten, waardoor de trombocytenaggregatie wordt verstoord
    • Controleer de stollingsindicatoren bij het starten, titreren of staken van trazodone bij patiënten die warfarine gebruiken [1]
  • Hyponatriëmie
    • SIADH-gerelateerde hyponatriëmie kan optreden bij trazodone en andere serotonerge antidepressiva [1]
    • Overweeg monitoring van natriumspiegels bij risicopatiënten; staak de behandeling indien symptomatische hyponatriëmie optreedt [1]
  • Activering van manie/hypomanie
    • Kan manische of gemengde episoden uitlokken bij patiënten met een bipolaire stoornis [1,56]
  • Hoeksluitingsglaucoom
    • Pupildilatatie door antidepressiva kan een hoeksluitingsaanval uitlokken bij patiënten met anatomisch nauwe kamerhoeken [1]
    • Vermijd gebruik bij patiënten met onbehandeld naukamerhoekglaucoom
  • Onttrekkingssyndroom
    • Onttrekkingsverschijnselen kunnen optreden na abrupt staken of snelle dosisreductie [57,58]
    • Verlaag de dosis geleidelijk bij het staken van trazodone [1]

Gebruik bij speciale populaties

Zwangerschap

  • Veiligheid in het eerste trimester:
    • Dierstudies toonden geen toename van congenitale afwijkingen bij ratten [5961]
    • Geen verschil in het percentage misvormingen, miskramen of doodgeboorten tussen trazodone-monotherapie of -polytherapie en SSRI-controles, volgens een recente multicentrische cohortstudie [62]
    • Een systematische review van foetale uitkomsten na blootstelling aan trazodone bevestigde geen verhoogd risico op congenitale afwijkingen [63]
  • Zwangerschapscomplicaties:
    • Trazodone en zijn actieve metaboliet (mCPP) passeren de placenta [64]
    • Geen associatie met pre-eclampsie in studies op basis van verzekeringsgegevens [65]
    • Trazodone 50 mg/dag vertoonde geen neonatale complicaties en verminderde het risico op postpartumdepressie in een gerandomiseerd gecontroleerd onderzoek naar insomnie in het derde trimester [66]
  • Klinische overwegingen:
    • Geen eerstekeusmiddel voor behandelingsnaïeve zwangere patiënten; patiënten die vóór de zwangerschap effectief werden behandeld, kunnen de therapie echter voortzetten [6769]

Borstvoeding

  • Geen eerstekeusmiddel voor behandelingsnaïeve patiënten die borstvoeding geven; SSRI’s met uitgebreidere veiligheidsgegevens kunnen de voorkeur verdienen [69,70]
  • Trazodone wordt in lage concentraties uitgescheiden in moedermelk
    • Melk-plasmaverhouding geschat op 0,14 [71]
    • Relatieve zuigelingendosis (RID): 0,8-2 % van de gewichtsaangepaste moederdosis [64,71]
    • Een RID <10 % wordt algemeen als aanvaardbaar beschouwd; sommige experts bevelen <5 % aan voor psychotrope middelen [72,73]
  • Beperkte gegevens uit casusrapporten suggereren een aanvaardbaar veiligheidsprofiel [64,74]
  • Monitor borstgevoede zuigelingen op:
    • Sedatie
    • Voedingsproblemen
    • Adequaatheid van de gewichtstoename

Leverinsufficiëntie

  • Trazodone is niet onderzocht bij patiënten met een leverinsufficiëntie
    [1]
  • Gebruik met voorzichtigheid in deze populatie
  • Startdosering: gebruik de laagst aanbevolen dosis voor de indicatie.
    Geleidelijke titratie is mogelijk op basis van respons en verdraagbaarheid [75]
  • Nauwlettend monitoren op dosisgerelateerde bijwerkingen (bijv.
    overmatige sedatie) die hepatische encefalopathie kunnen nabootsen of verergeren [75]
  • De indicatiespecifieke maximumdosis of 400 mg/dag mag niet worden overschreden,
    afhankelijk van welke waarde lager is [76]

Nierinsufficiëntie

  • Trazodone is niet onderzocht bij patiënten met een nierinsufficiëntie
    [1]
  • Een dosisaanpassing lijkt niet noodzakelijk bij lichte tot ernstige
    nierinsufficiëntie; titreer met voorzichtigheid
  • Niet significant dialyseerbaar

Ouderen

  • Een routinematige dosisaanpassing is niet vereist [1]
  • Startdosis: 25–50 mg voor het slapengaan; verhoging mogelijk met stappen van
    25–50 mg/dag

Merknamen

  • VS: Desyrel, Raldesy
  • Canada: AG-Trazodone, APO-Trazodone, APO-Trazodone D,
    JAMP-Trazodone, PMS-Trazodone, TEVA-Trazodone
  • Andere landen/regio’s: Andhora, Anxidone, Apo-Trazodone, Azod,
    Cirzodone, Cloridrato de trazodona, Codipzona, Codipzona sr, Dazod,
    Deprel, Deprax, Depresil, Depyrel, Desirel, Desyrel, Desyrel xl,
    Devidon, Dezodone, Doctrazodone, Donaren, Fishdon, Frizotex, Inseris xr,
    Loredon, Mei su yu, Mesyrel, Molipaxin, Motraz, Myungin trazodone hcl,
    Nestrolan, Oleptro, Pms Trazodone, Reslin, Serazon, Shu xu, Sonic,
    Suxatrin, Taxagon AC, Taxagon ad, Thombran, Torlex, Tradep, Trant,
    Trarett, Trazadol, Trazalon, Trazaril, Trazo, Trazodel, Trazodon,
    Trazodon glenmark, Trazodon hcl sandoz, Trazodon hcl xiromed, Trazodon
    hexal, Trazodon hydrochloride accord, Trazodon neuraxpharm, Trazodil,
    Trazodona, Trazodona accord, Trazodona cinfa, Trazodona clorhidrato,
    Trazodona Farmoz, Trazodona Generis, Trazodona hcl, Trazodona lakor,
    Trazodona Mepha, Trazodona normon, Trazodona sandoz, Trazodona wynn,
    Trazodone, Trazodone Actavis, Trazodone eg, Trazodone glenmark,
    Trazodone HCL, Trazodone hydrochloride amel, Trazodone kent, Trazodone
    Pharmasant, Trazolam, Trazolan, Trazomet, Trazonil, Trazopax,
    Trazopress, Trazone, Trazone ac, Trazone od, Triticum, Triticum od,
    Trittico, Trittico ac, Trittico cr, Trittico ep, Trittico er, Trittico
    prolong, Trittico xr, Tronsalan, Undepre, Zazadone, Zorel

Referenties

1. U.S. Food and Drug Administration (2018). DESYRELreg (trazodone hydrochloride) tablets, for oral use.

2. Mandrioli, R., Protti, M., & Mercolini, L. (2018). New-Generation, Non-SSRI Antidepressants: Therapeutic Drug Monitoring and Pharmacological Interactions. Part 1: SNRIs, SMSs, SARIs. Current Medicinal Chemistry, 25(7), 772–792.

3. Stahl, S. M. (2021). Stahl’s Essential Psychopharmacology: Neuroscientific Basis and Practical Applications (5th ed.). Cambridge University Press.

4. Settimo, L., & Taylor, D. (2018). Evaluating the dose-dependent mechanism of action of trazodone by estimation of occupancies for different brain neurotransmitter targets. Journal of Psychopharmacology, 32(1), 96–104.

5. Jaffer, K. Y., Chang, T., Vanle, B., Dang, J., Steiner, A. J., Loera, N., Abdelmesseh, M., Danovitch, I., & Ishak, W. W. (2017). Trazodone for Insomnia: A Systematic Review. Innovations in Clinical Neuroscience, 14(7–8), 24–34.

6. Kearns, B., Cooper, K., Orr, M., Essat, M., Hamilton, J., & Cantrell, A. (2022). The Incidence and Costs of Adverse Events Associated with Antidepressants: Results from a Systematic Review, Network Meta-Analysis and Multi-Country Economic Model. Neuropsychiatric Disease and Treatment, 18, 1133–1143.

7. Stahl, S. M. (2009). Mechanism of Action of Trazodone: . A Multifunctional Drug. CNS Spectrums, 14(10), 536–546.

8. Gonçalo, A. M. G., & Vieira-Coelho, M. A. (2021). The effects of trazodone on human cognition: A systematic review. European Journal of Clinical Pharmacology, 77(11), 1623–1637.

9. Kokkali, M., Pinioti, E., Lappas, A. S., Christodoulou, N., & Samara, M. T. (2024). Effects of Trazodone on Sleep: A Systematic Review and Meta-analysis. CNS Drugs, 38(10), 753–769.

10. Eisenach, C., & Lynch, S. (2023). Trazodone-Induced Priapism and Increased Recurrence Risk With Antipsychotics. American Journal of Psychiatry Residents’ Journal.

11. Owens, M. J., Morgan, W. N., Plott, S. J., & Nemeroff, C. B. (1997). Neurotransmitter receptor and transporter binding profile of antidepressants and their metabolites. The Journal of Pharmacology and Experimental Therapeutics, 283(3), 1305–1322.

12. Rotzinger, S., Bourin, M., Akimoto, Y., Coutts, R. T., & Baker, G. B. (1999). Metabolism of Some “Second”– and “Fourth”–Generation Antidepressants: Iprindole, Viloxazine, Bupropion, Mianserin, Maprotiline, Trazodone, Nefazodone, and Venlafaxine. Cellular and Molecular Neurobiology, 19(4), 427–442.

13. Petrucci, V., Dragone, P., Laurenti, M. C., Oggianu, L., Zabela, V., & Cattaneo, A. (2025). Characterization of trazodone metabolic pathways and species-specific profiles. Frontiers in Pharmacology, 16, 1636919.

14. Otani, K., Mihara, K., Yasui, N., Ishida, M., Kondo, T., Tokinaga, N., Ohkubo, T., Osanai, T., Sugawara, K., & Kaneko, S. (1997). Plasma concentrations of trazodonb and m-chlorophenylpiperazine at steady state can be predicted from those after an initial dose of trazodone. Progress in Neuro-Psychopharmacology and Biological Psychiatry, 21(1), 239–244.

15. Logan, B. K., Costantino, A. G., Rieders, E. F., & Sanders, D. (2010). Trazodone, meta-chlorophenylpiperazine (an hallucinogenic drug and trazodone metabolite), and the hallucinogen trifluoromethylphenylpiperazine cross-react with the EMITregII ecstasy immunoassay in urine. Journal of Analytical Toxicology, 34(9), 587–589.

16. Kale, P., & Agrawal, Y. K. (2015). Pharmacokinetics of single oral dose trazodone: A randomized, two-period, cross-over trial in healthy, adult, human volunteers under fed condition. Frontiers in Pharmacology, 6, 224.

17. U.S. Food and Drug Administration (2024). RALDESY (trazodone hydrochloride) oral solution.

18. Fagiolini, A., Comandini, A., Dell’Osso, M. C., & Kasper, S. (2012). Rediscovering Trazodone for the Treatment of Major Depressive Disorder. CNS Drugs, 26(12), 1033–1049.

19. Lam, R. W., Kennedy, S. H., Adams, C., Bahji, A., Beaulieu, S., Bhat, V., Blier, P., Blumberger, D. M., Brietzke, E., Chakrabarty, T., Do, A., Frey, B. N., Giacobbe, P., Gratzer, D., Grigoriadis, S., Habert, J., Ishrat Husain, M., Ismail, Z., McGirr, A., … Milev, R. V. (2024). Canadian Network for Mood and Anxiety Treatments (CANMAT) 2023 Update on Clinical Guidelines for Management of Major Depressive Disorder in Adults: Réseau canadien pour les traitements de l’humeur et de l’anxiété (CANMAT) 2023 : Mise à jour des lignes directrices cliniques pour la prise en charge du trouble dépressif majeur chez les adultes. Can. J. Psychiatry, 69(9), 641–687.

20. Hameed, A. K., Asiri, M., Fedwi, M. M., Jawad, M., Prahlad, P., Singh, A., Chauhan, A. S., Sahoo, S., Singh, M., & Kadhem, M. (2025). The efficacy and safety of trazodone for sleep problems in depressive patients: A GRADE-assessed systematic review and meta-analysis of clinical trials. Psychopharmacology.

21. Khederlou, H., & Azimi Pirsaraei, V. (2024). Torsades de Pointe Associated with Trazodone Consumption. Case Reports in Critical Care, 2024, 5759229.

22. Tarantino, P., Appleton, N., & Lansdell, K. (2005). Effect of trazodone on hERG channel current and QT-interval. European Journal of Pharmacology, 510(1), 75–85.

23. Kaynak, H., Kaynak, D., Gözükırmızı, E., & Guilleminault, C. (2004). The effects of trazodone on sleep in patients treated with stimulant antidepressants. Sleep Medicine, 5(1), 15–20.

24. Schweitzer, P. K., & Feren, S. D. (2017). Pharmacological treatment of insomnia. In. Clinical handbook of insomnia, 3rd ed (pp. 97–132). Humana Press/Springer Nature.

25. Roy, A. N., & Smith, M. (2010). Prevalence and cost of insomnia in a state Medicaid fee-for-service population based on diagnostic codes and prescription utilization. Sleep Medicine, 11(5), 462–469.

26. Yi, X., Ni, S., Ghadami, M. R., Meng, H., Chen, M., Kuang, L., Zhang, Y., Zhang, L., & Zhou, X. (2018). Trazodone for the treatment of insomnia: A meta-analysis of randomized placebo-controlled trials. Sleep Medicine, 45, 25–32.

27. Sateia, M. J., Buysse, D. J., Krystal, A. D., Neubauer, D. N., & Heald, J. L. (2017). Clinical Practice Guideline for the Pharmacologic Treatment of Chronic Insomnia in Adults: An American Academy of Sleep Medicine Clinical Practice Guideline. Journal of Clinical Sleep Medicine, 13(02), 307–349.

28. Qaseem, A., Kansagara, D., Forciea, M. A., Cooke, M., Denberg, T. D., & for the Clinical Guidelines Committee of the American College of Physicians*. (2016). Management of Chronic Insomnia Disorder in Adults: A Clinical Practice Guideline From the American College of Physicians. Annals of Internal Medicine, 165(2), 125–133.

29. Watt, J. A., Gomes, T., Bronskill, S. E., Huang, A., Austin, P. C., Ho, J. M., & Straus, S. E. (2018). Comparative risk of harm associated with trazodone or atypical antipsychotic use in older adults with dementia: A retrospective cohort study. CMAJ : Canadian Medical Association Journal, 190(47), E1376–E1383.

30. Rabins, P. V., Rovner, B. W., Rummans, T., Schneider, L. S., & Tariot, P. N. (2017). Guideline Watch (October 2014): Practice Guideline for the Treatment of Patients With Alzheimer’s Disease and Other Dementias. Focus: Journal of Life Long Learning in Psychiatry, 15(1), 110–128.

31. Lebert, F., Stekke, W., Hasenbroekx, C., & Pasquier, F. (2004). Frontotemporal Dementia: A Randomised, Controlled Trial with Trazodone. Dementia and Geriatric Cognitive Disorders, 17(4), 355–359.

32. Ihl, R., Frölich, L., Winblad, B., Schneider, L., Burns, A., Möller, H.-J., & WFSBP Task Force on Treatment Guidelines for Alzheimer’s Disease and other Dementias. (2011). World Federation of Societies of Biological Psychiatry (WFSBP) guidelines for the biological treatment of Alzheimer’s disease and other dementias. The World Journal of Biological Psychiatry: The Official Journal of the World Federation of Societies of Biological Psychiatry, 12(1), 2–32.

33. McCleery, J., Cohen, D. A., & Sharpley, A. L. (2014). Pharmacotherapies for sleep disturbances in Alzheimer’s disease. The Cochrane Database of Systematic Reviews, 3, CD009178.

34. Hatch, S., Seitz, D. P., Bruneau, M.-A., Ewa, V., Feldman, S., Goldberg, Y., Goodarzi, Z., Herrmann, N., Colborne, D. H., Henri-Bhargava, A., Ismail, Z., Kirkham, J., Kumar, S., Lanctôt, K. L., Thompson, W., Porter, J., & Watt, J. A. (2025). The Canadian Coalition for Seniors’ Mental Health Canadian Clinical Practice Guidelines for Assessing and Managing Behavioural and Psychological Symptoms of Dementia (BPSD). Canadian Geriatrics Journal, 28(1), 91–102.

35. Office of the Commisioner of the U.S. Food and Drug Administration (2023). FDA Approves First Drug to Treat Agitation Symptoms Associated with Dementia due to Alzheimer’s Disease. FDA; FDA.

36. Bandelow, B., Allgulander, C., Baldwin, D. S., Costa, D. L. da C., Denys, D., Dilbaz, N., Domschke, K., Eriksson, E., Fineberg, N. A., Hättenschwiler, J., Hollander, E., Kaiya, H., Karavaeva, T., Kasper, S., Katzman, M., Kim, Y.-K., Inoue, T., Lim, L., Masdrakis, V., … Zohar, J. (2023). World Federation of Societies of Biological Psychiatry (WFSBP) guidelines for treatment of anxiety, obsessive-compulsive and posttraumatic stress disorders – Version 3. Part I: Anxiety disorders. World J. Biol. Psychiatry, 24(2), 79–117.

37. Ooi, W. L., Hossain, M., & Lipsitz, L. A. (2000). The association between orthostatic hypotension and recurrent falls in nursing home residents. The American Journal of Medicine, 108(2), 106–111.

38. Gill, H., Gill, B., El-Halabi, S., Chen-Li, D., Lipsitz, O., Rosenblat, J. D., Van Rheenen, T. E., Rodrigues, N. B., Mansur, R. B., Majeed, A., Lui, L. M. W., Nasri, F., Lee, Y., & Mcintyre, R. S. (2020). Antidepressant Medications and Weight Change: A Narrative Review. Obesity, 28(11), 2064–2072.

39. Carvalho, A. F., Sharma, M. S., Brunoni, A. R., Vieta, E., & Fava, G. A. (2016). The Safety, Tolerability and Risks Associated with the Use of Newer Generation Antidepressant Drugs: A Critical Review of the Literature. Psychotherapy and Psychosomatics, 85(5), 270–288.

40. Hasnain, M., & Vieweg, W. V. R. (2013). Weight considerations in psychotropic drug prescribing and switching. Postgraduate Medicine, 125(5), 117–129.

41. Cuomo, A., Ballerini, A., Bruni, A. C., Decina, P., Di Sciascio, G., Fiorentini, A., Scaglione, F., Vampini, C., & Fagiolini, A. (2019). Clinical guidance for the use of trazodone in major depressive disorder and concomitant conditions: Pharmacology and clinical practice. Rivista Di Psichiatria, 54(4), 137–149.

42. Purcell, P., & Ghurye, R. (1995). Trazodone and spontaneous orgasms in an elderly postmenopausal woman: A case report. Journal of Clinical Psychopharmacology, 15(4), 293–295.

43. Battaglia, C., & Venturoli, S. (2009). Persistent genital arousal disorder and trazodone. Morphometric and vascular modifications of the clitoris. A case report. The Journal of Sexual Medicine, 6(10), 2896–2900.

44. Amari, D. T., Juday, T., Frech, F. H., Wang, W., Wu, Z., Atkins, N., & Wickwire, E. M. (2022). Falls, healthcare resources and costs in older adults with insomnia treated with zolpidem, trazodone, or benzodiazepines. BMC Geriatrics, 22(1), 484.

45. DeSimone, A. C., Rudinoff, E., Lee, M. Y., Rustad, J. K., Zaragoza, M., & Stern, T. A. (2025). Psychotropic Medication-Induced Priapism: An Approach to Diagnosis and Treatment. The Primary Care Companion for CNS Disorders, 27(4), 25f03942.

46. Raskin, D. E. (1985). Trazodone and priapism. The American Journal of Psychiatry, 142(1), 142–143.

47. Scher, M., Krieger, J. N., & Juergens, S. (1983). Trazodone and priapism. The American Journal of Psychiatry, 140(10), 1362–1363.

48. Hwang, T., Shah, T., & Sadeghi-Nejad, H. (2021). A Review of Antipsychotics and Priapism. Sexual Medicine Reviews, 9(3), 464–471.

49. Winkler, D., Ortner, R., Pjrek, E., Aschauer, H., & Kasper, S. (2006). Trazodone-induced cardiac arrhythmias: A report of two cases. Human Psychopharmacology, 21(1), 61–62.

50. Aronson, M. D., & Hafez, H. (1986). A case of trazodone-induced ventricular tachycardia. The Journal of Clinical Psychiatry, 47(7), 388–389.

51. Chung, K.-J., Wang, Y.-C. L., Liu, B.-M., & Supernaw, R. B. (2008). Management of ventricular dysrhythmia secondary to trazodone overdose. The Journal of Emergency Medicine, 35(2), 171–174.

52. de Meester, A., Carbutti, G., Gabriel, L., & Jacques, J. M. (2001). Fatal overdose with trazodone: Case report and literature review. Acta Clinica Belgica, 56(4), 258–261.

53. Tisdale, J. E., Chung, M. K., Campbell, K. B., Hammadah, M., Joglar, J. A., Leclerc, J., Rajagopalan, B., & American Heart Association Clinical Pharmacology Committee of the Council on Clinical Cardiology and Council on Cardiovascular and Stroke Nursing. (2020). Drug-Induced Arrhythmias: A Scientific Statement From the American Heart Association. Circulation, 142(15), e214–e233.

54. Bixby, A. L., VandenBerg, A., & Bostwick, J. R. (2019). Clinical Management of Bleeding Risk With Antidepressants. Annals of Pharmacotherapy, 53(2), 186–194.

55. Andrade, C., Sandarsh, S., Chethan, K. B., Nagesh, K. S., nbsp, & Nagesh, K. S. (2010). Serotonin Reuptake Inhibitor Antidepressants and Abnormal Bleeding: A Review for Clinicians and a Reconsideration of Mechanisms. The Journal of Clinical Psychiatry, 71(12), 19280.

56. Zmitek, A. (1987). Trazodone-induced mania. The British Journal of Psychiatry: The Journal of Mental Science, 151, 274–275.

57. Fava, G. A., Gatti, A., Belaise, C., Guidi, J., & Offidani, E. (2015). Withdrawal Symptoms after Selective Serotonin Reuptake Inhibitor Discontinuation: A Systematic Review. Psychotherapy and Psychosomatics, 84(2), 72–81.

58. Warner, C. H., Bobo, W., Warner, C., Reid, S., & Rachal, J. (2006). Antidepressant discontinuation syndrome. American Family Physician, 74(3), 449–456.

59. Barcellona, P. S. (1970). Investigations on the possible teratogenic effects of trazodone in rats and rabbits. Bollettino Chimico Farmaceutico, 109(5), 323–332.

60. Einarson, A., Bonari, L., Voyer-Lavigne, S., Addis, A., Matsui, D., Johnson, Y., & Koren, G. (2003). A multicentre prospective controlled study to determine the safety of trazodone and nefazodone use during pregnancy. Canadian Journal of Psychiatry. Revue Canadienne De Psychiatrie, 48(2), 106–110.

61. Einarson, A., Choi, J., Einarson, T. R., & Koren, G. (2009). Incidence of major malformations in infants following antidepressant exposure in pregnancy: Results of a large prospective cohort study. Canadian Journal of Psychiatry. Revue Canadienne De Psychiatrie, 54(4), 242–246.

62. Dao, K., Shechtman, S., Diav-Citrin, O., George, N., Richardson, J. L., Rollason, V., Pistelli, A., Eleftheriou, G., Berlin, M., Ekobena, P., Rousson, V., Addor, M.-C., Baud, D., Buclin, T., Panchaud, A., & Winterfeld, U. (2023). Reproductive Safety of Trazodone After Maternal Exposure in Early Pregnancy. Journal of Clinical Psychopharmacology, 43(1), 12–19.

63. Glasgow-Osment, B., Wahib, F., Kassam, S., Zanin, M., & Garcia-Bournissen, F. (2025). The effects of trazodone exposure during pregnancy on fetal outcomes: A systematic review. European Journal of Clinical Pharmacology, 81(10), 1401–1408.

64. Saito, J., Ishii, M., Mito, A., Yakuwa, N., Kawasaki, H., Tachibana, Y., Suzuki, T., Yamatani, A., Sago, H., & Murashima, A. (2021). Trazodone Levels in Maternal Serum, Cord Blood, Breast Milk, and Neonatal Serum. Breastfeeding Medicine: The Official Journal of the Academy of Breastfeeding Medicine, 16(11), 922–925.

65. Palmsten, K., Huybrechts, K. F., Michels, K. B., Williams, P. L., Mogun, H., Setoguchi, S., & Hernández-Díaz, S. (2013). Antidepressant Use and Risk for Preeclampsia. Epidemiology (Cambridge, Mass.), 24(5), 682–691.

66. Khazaie, H., Ghadami, M. R., Knight, D. C., Emamian, F., & Tahmasian, M. (2013). Insomnia treatment in the third trimester of pregnancy reduces postpartum depression symptoms: A randomized clinical trial. Psychiatry Research, 210(3), 901–905.

67. Treatment and Management of Mental Health Conditions During Pregnancy and Postpartum: ACOG Clinical Practice Guideline No. 5. (2023). Obstetrics and Gynecology, 141(6), 1262–1288.

68. McAllister-Williams, R. H., Baldwin, D. S., Cantwell, R., Easter, A., Gilvarry, E., Glover, V., Green, L., Gregoire, A., Howard, L. M., Jones, I., Khalifeh, H., Lingford-Hughes, A., McDonald, E., Micali, N., Pariante, C. M., Peters, L., Roberts, A., Smith, N. C., Taylor, D., … endorsed by the British Association for Psychopharmacology. (2017). British Association for Psychopharmacology consensus guidance on the use of psychotropic medication preconception, in pregnancy and postpartum 2017. Journal of Psychopharmacology (Oxford, England), 31(5), 519–552.

69. MacQueen, G. M., Frey, B. N., Ismail, Z., Jaworska, N., Steiner, M., Lieshout, R. J. V., Kennedy, S. H., Lam, R. W., Milev, R. V., Parikh, S. V., Ravindran, A. V., & CANMAT Depression Work Group. (2016). Canadian Network for Mood and Anxiety Treatments (CANMAT) 2016 Clinical Guidelines for the Management of Adults with Major Depressive Disorder: Section 6. Special Populations: Youth, Women, and the Elderly. Canadian Journal of Psychiatry. Revue Canadienne De Psychiatrie, 61(9), 588–603.

70. Sriraman, N. K., Melvin, K., Meltzer-Brody, S., & the Academy of Breastfeeding Medicine. (2015). ABM Clinical Protocol #18: Use of Antidepressants in Breastfeeding Mothers. Breastfeeding Medicine, 10(6), 290–299.

71. Verbeeck, R. K., Ross, S. G., & McKenna, E. A. (1986). Excretion of trazodone in breast milk. British Journal of Clinical Pharmacology, 22(3), 367–370.

72. Anderson, P. O., & Sauberan, J. B. (2016). Modeling drug passage into human milk. Clinical Pharmacology and Therapeutics, 100(1), 42–52.

73. Anderson, P. O. (2021). Antidepressants and Breastfeeding. Breastfeeding Medicine: The Official Journal of the Academy of Breastfeeding Medicine, 16(1), 5–7.

74. Newport, D. J., Ritchie, J. C., Knight, B. T., Glover, B. A., Zach, E. B., & Stowe, Z. N. (2009). Venlafaxine in human breast milk and nursing infant plasma: Determination of exposure. The Journal of Clinical Psychiatry, 70(9), 1304–1310.

75. Mullish, B. H., Kabir, M. S., Thursz, M. R., & Dhar, A. (2014). Review article: Depression and the use of antidepressants in patients with chronic liver disease or liver transplantation.

76. Mauri, M. C., Fiorentini, A., Paletta, S., & Altamura, A. C. (2014). Pharmacokinetics of antidepressants in patients with hepatic impairment. Clinical Pharmacokinetics, 53(12), 1069–1081.

Leerdoelen

Na afronding van deze activiteit is de deelnemer in staat om:

  1. De dosisafhankelijke farmacodynamische effecten van trazodon bij hypnotische doses (25-100 mg) versus antidepressieve doses (150-600 mg) te onderscheiden en toe te lichten hoe receptorinteracties ter hoogte van 5-HT2A-, α1-adrenerge en histamine H1-receptoren bijdragen aan de klinische effecten en bijwerkingen.
  2. Het veiligheidsprofiel van trazodon bij bijzondere patiëntenpopulaties te evalueren, inclusief de beoordeling van risicofactoren voor priapismusme bij mannelijke patiënten, het risico op QT-verlenging bij cardiologische patiënten, het valrisico bij oudere patiënten en de aangewezen monitoringparameters voor geneesmiddelinteracties waarbij CYP3A4 betrokken is.
  3. Op bewijs gebaseerde voorschrijfstrategieën voor trazodon in de klinische praktijk toe te passen, waarbij onderscheid wordt gemaakt tussen het door de FDA goedgekeurde gebruik bij een major depressieve stoornis en het off-label gebruik bij insomnie, rekening houdend met actuele richtlijnaanbevelingen en vergelijkende effectiviteitsgegevens ten opzichte van andere hypnotica.

Activiteit

Oorspronkelijke publicatiedatum: 14 januari 2026
Vervaldatum: 14 januari 2029
Expert: Sebastián Malleza, M.D.
Medisch redacteur: Flavio Guzmán, M.D.

Relevante financiële belangen:

Geen van de experts, planners en reviewers van deze educatieve activiteit heeft over de afgelopen 24 maanden relevante financiële relaties te melden met niet in aanmerking komende bedrijven waarvan de kernactiviteit bestaat uit het produceren, op de markt brengen, verkopen, doorverkopen of distribueren van zorgproducten die door of bij patiënten worden gebruikt.

Instructies voor deelname en credit

Deelnemers moeten de activiteit online voltooien binnen de hierboven vermelde geldigheidsperiode van de credit.
Volg deze stappen om CME-credit te verdienen:

  1. Bekijk de vereiste educatieve inhoud op deze cursuspagina.
  2. Vul de evaluatie na de activiteit in om de feedback te geven die nodig is voor doorlopende accreditatie en voor de ontwikkeling van toekomstige activiteiten. LET OP: het invullen van de evaluatie na de quiz is vereist om de verdiende credit te ontvangen.
  3. Download uw certificaat.

Let op: de voltooiingsdatums van CME- en SA CME-certificaten worden vastgelegd in UTC. Afhankelijk van uw lokale tijdzone kunnen activiteiten die laat op de dag worden voltooid op uw certificaat de datum van de volgende dag krijgen.

Contactgegevens: Voor vragen over de inhoud van of toegang tot deze activiteit kunt u contact met ons opnemen via support@psychopharmacologyinstitute.com

Accreditatie

Artsen

Accreditation Statement:
This activity has been planned and implemented in accordance with the accreditation requirements and policies of the Accreditation Council for Continuing Medical Education through the joint providership of Medical Academy LLC and the Psychopharmacology Institute. Medical Academy is accredited by the ACCME to provide continuing medical education for physicians.

Accreditatieverklaring (referentievertaling): Deze activiteit is gepland en uitgevoerd in overeenstemming met de accreditatie-eisen en het beleid van de Accreditation Council for Continuing Medical Education, via het gezamenlijke aanbod van Medical Academy LLC en het Psychopharmacology Institute. Medical Academy is door de ACCME geaccrediteerd om nascholing voor artsen te verzorgen.

Credit Designation Statement:
Medical Academy designates this enduring activity for a maximum of 0.5 AMA PRA Category 1 credit(s)™. Physicians should claim only the credit commensurate with the extent of their participation in the activity.

Verklaring credittoekenning (referentievertaling): Medical Academy kent aan deze blijvende activiteit maximaal 0.5 AMA PRA Category 1 credit(s)™ toe. Artsen dienen alleen de credit te claimen die overeenkomt met de omvang van hun deelname aan de activiteit.

Verpleegkundigen — De ANCC erkent AMA PRA Category 1 Credit(s)™ als contacturen, volgens de volgende omrekening: 1 CME = 1 contactuur. Al onze inhoud betreft psychofarmacologie, dus de farmacologie-uren op uw certificaat komen overeen met de credits die voor die activiteit zijn toegekend. Het certificaat vermeldt ze op een eigen regel, los van de verklaring over de toekenning van credits. Dit is ook van toepassing op de verlenging van de APRN-farmacologielicentie. Verpleegkundige beroepsorganisaties definiëren farmacologie-CE op hun eigen manier; bevestig daarom bij uw beroepsorganisatie dat dit de documentatie is die zij verwachten.

Physician assistants — De NCCPA accepteert AMA PRA Category 1 Credit™ van aanbieders die door de ACCME zijn geaccrediteerd, ter ondersteuning van de certificeringshernieuwing voor physician assistants. De vereisten worden vastgesteld door de NCCPA; bevestig bij hen wat uw huidige cyclus vereist.

Artsen buiten de Verenigde StatenAMA PRA Category 1 Credit™ kunnen worden toegekend aan artsen, ongeacht het land waar zij bevoegd zijn om de geneeskunde uit te oefenen. Artsen die AMA PRA Category 1 Credit™ willen omzetten in CME-credits van de UEMS-European Accreditation Council for Continuing Medical Education (ECMEC®s), kunnen contact opnemen met de UEMS via mutualrecognition@uems.eu. Of deze credits meetellen voor een nationale nascholingsverplichting, wordt bepaald door de bevoegde instantie van elk land.

Verklaring over het gebruik van kunstmatige intelligentie (AI)

Bij de ontwikkeling van deze activiteit kunnen in beperkte fasen AI-hulpmiddelen zijn gebruikt (bijv. opstellen of taalkundige verfijning). Het specifieke hulpmiddel, de versie en de gebruiksdatum zijn intern gedocumenteerd. AI wordt uitsluitend gebruikt als redactioneel ondersteuningsmiddel en vervangt geen menselijke expertise. AI bepaalt geen klinische aanbevelingen. Alle inhoud wordt beoordeeld, geverifieerd en goedgekeurd door de vermelde experts en medisch redacteuren, en weerspiegelt een onafhankelijk menselijk klinisch oordeel, in overeenstemming met de ACCME Standards for Integrity and Independence in Accredited Continuing Education.

Gratis bestanden
Gelukt!
Controleer je inbox, we hebben je alle materialen gestuurd.
Ga verder op de website
Instant access modal

Word Silver of Silver extended-lid.

2026–27 Psychopharmacology CME Program

Krijg tot 90 CME-credits.